przepuklina przeponowa

PRZEPUKLINA PRZEPONOWA

PRZEPUKLINA PRZEPONOWA

O czym przeczytasz w artykule

Przepuklina przeponowa to stan, w którym na skutek urazu lub nieprawidłowego wykształcenia przepony, dochodzi do przemieszczenia narządów jamy brzusznej do wnętrza klatki piersiowej.

Przepona to mięsień oddzielający jamę brzuszną wraz z jej zawartością od jamy klatki piersiowej.

Przepukliny przeponowe mogą być wrodzone (otrzewnowo- osierdziowe) lub nabyte (urazowe).

PRZEPUKLINA PRZEPONOWA POURAZOWA

PRZYCZYNY POURAZOWEJ PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ

Pourazowe przepukliny przeponowe są efektem różnego typu tępych urazów brzucha, powstałych na skutek:

  • wypadków komunikacyjnych
  • kopnięć
  • lub upadków z dużej wysokości.

U kotów do przepukliny przeponowej dochodzi najczęściej wskutek upadku z wysokości (wypadnięcie z okna itp.)

OBJAWY KLINICZNE POURAZOWEJ PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ

Pourazową przepuklinę przeponową najczęściej spotyka się u zwierząt młodych (poniżej 2 lat).

Przepuklina ta może być rozpoznana w ciągu kilku godzin lub kilku lat po urazie.

Większość objawów klinicznych obserwowanych u zwierząt związana jest z uciśnięciem płuc przez przemieszczone do klatki piersiowej narządy jamy brzusznej. Dodatkowym powikłaniem (utrudniającym oddychanie) jest płyn, który powstaje wskutek uciśnięcia płuc.

Objawy utrudnionego oddychania wykazuje około 40% osobników z przepukliną przeponową – od wzmożonego dyszenia do pobierania powietrza przez szeroko otwartą jamę ustną.

Jeżeli uraz będący przyczyną przepukliny jest poważny, zwierzęta mogą być w stanie wstrząsu. Często obserwuje się u nich takie obrażenia jak:

  • złamania żeber,
  • krwotoki z narządów jamy brzusznej (np. śledziony lub wątroby).

U osobników z poważnymi zaburzeniami oddechowymi błony śluzowe mogą być blade lub zsiniałe (w następnie niedoboru tlenu). Niekiedy obserwuje się żółtaczkę wskutek przemieszczenia wzdętego żołądka i wątroby wraz z pęcherzykiem żółciowym na obszar klatki piersiowej.

przepuklina przeponowa

ROZPOZNAWANIE PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ POURAZOWEJ

  • Wywiad: uraz będący przyczyną powstania przepukliny, jest często zauważony i zgłaszany przez opiekunów. Zdarzają się także sytuacje, że opiekun nie jest w stanie określić, czy zwierzę uległo wypadkowi. Informacje uzyskane w tym zakresie często ułatwiają postawienie rozpoznania
  • Badanie kliniczne: pomocne zwłaszcza jest osłuchiwanie klatki piersiowej. Podczas tego badania można wysłuchać dźwięki związane z obecnością płynu i narządów jamy brzusznej w jamie klatki piersiowej oraz z uszkodzeniem płuc
  • RTG: za pomocą badania radiologicznego można wykazać zanik cienia przepony oraz obecność płynunarządów jamy brzusznej w obrębie jamy klatki piersiowej. Badanie to jest bardziej wiarygodne po doustnym podaniu środka kontrastowego (barytu). Uwidacznia się wówczas obecność żołądka i jelit w klatce piersiowej. Obecność płynu w klatce piersiowej ogranicza dokładność badania radiologicznego.
  • USG: za pomocą badania ultrasonograficznego można uwidocznić przerwanie przepony
  • TK/MR: w rzadkich przypadkach, w celu rozpoznania przepukliny przeponowej konieczne może być zastosowanie zaawansowanych technik obrazowania jak: tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MR).
  • Pozostałe badania laboratoryjne: wykonywane są po to, aby wykazać wpływ urazu (w tym przepukliny) na funkcje innych narządów.

LECZENIE PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ POURAZOWEJ

Jedyną skuteczną metodą leczenia pourazowej przepukliny przeponowej jest zabieg chirurgiczny. Jego celem jest odprowadzenie przemieszczonych narządów do jamy brzusznej, sprawdzenie jamy klatki piersiowej pod katem urazów znajdujących się w niej organów oraz zszycie przepony.

Mięsień przepony zszywany jest od strony jamy brzusznej. W przypadku, gdy przepuklina przeponowa nie została szybko rozpoznana, może dochodzić do zrostów, które wymagają bardziej zaawansowanej korekcji chirurgicznej.

Przecięcie mostka w linii pośrodkowej ciała (sternotomia pośrodkowa) ułatwia dostęp do klatki piersiowej i może być konieczne przy leczeniu przewlekłych przepuklin przeponowych.

DALSZE POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ

Bardzo istotny jest pooperacyjny monitoring pacjenta pod kątem wystąpienia ewentualnych zaburzeń ze strony układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego.

Krwotoki spowodowane rozerwaniem zrostów podczas repozycji narządów do jamy brzusznej, mogą prowadzić do rozwoju ciężkiej niedokrwistości i wstrząsu.

Rurki intubacyjnej nie powinno się usuwać, aż do wybudzenia się pacjenta z narkozy. W okresie pooperacyjnym wskazane jest podawanie zwierzęciu tlenu.

Częstym powikłaniem po zabiegu (dotyczy głównie kotów) jest gromadzenie się płynu w płucachobrzęk płuc.

ROKOWANIE W PRZYPADKU PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ POURAZOWEJ

Komplikacje po zabiegu chirurgicznym występują rzadko, a rokowanie jest na ogół pomyślne, zwłaszcza w przypadkach szybko zdiagnozowanych przepuklin. Dla zwierząt, które przeżyły 24 godziny po operacji, rokowanie jest pomyślne.

Rokowanie ostrożne jest w przypadkach zwierząt starszych,urazami mnogimi oraz przy przedawnionych przepuklinach przeponowych pourazowych.

PRZEPUKLINA PRZEPONOWA WRODZONA
(OTRZEWNOWO-OSIERDZIOWA)

Otrzewnowo – osierdziowa przepuklina przeponowa (OOPP) to wada wrodzona wynikająca z defektów rozwojowych powstających w okresie płodowym.

Zwierzęta z OOPP mają ubytek w przeponie (mięśniu oddzielającym klatkę piersiową od jamy brzusznej) oraz otwór w worku osierdziowym otaczającym serce.

Najczęściej worek osierdziowy jest zrośnięty z przeponą, przez co tworzy się swego rodzaju tunel, przez który narządy jamy brzusznej mogą się przemieszczać i układać wokół serca.

przepuklina przeponowa otrzewnowo-osierdziowa

PRZYCZYNY OTRZEWNOWO - OSIERDZIOWEJ PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ

Wrodzona przepuklina przeponowa to rzadka wada psów i kotów. Szczególnie predysponowane są koty perskiewyżły weimarskie. Dokładne przyczyny jej powstawania nie są poznane.

OBJAWY KLINICZNE WRODZONEJ PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ

Wiele zwierząt z wrodzoną przepukliną przeponową nie wykazuje żadnych objawów klinicznych, ponieważ narządy jamy brzusznej gładko wślizgują się i wysuwają z worka osierdziowego, nie sprawiając tym samym żadnych problemów w prawidłowej pracy płuc i serca. Przepuklinę otrzewnowo  – osierdziową często rozpoznaje się przypadkowo, podczas wykonywanych z innego powodu zdjęć rentgenowskich klatki piersiowej.

U części zwierząt przepuklina ta objawia się poprzez:

  • okresowe wymioty
  • brak apetytu
  • zmniejszenie masy ciała
  • biegunki i zaparcia.

Objawy te wynikają z przemieszczenia się żołądka lub jelit do worka osierdziowego.

U innych pacjentów można zaobserwować:

  • kaszel
  • przyspieszony oddech
  • praz różnego stopnia duszność.

Problemy te wynikają z obecności przemieszczonych do jamy klatki piersiowej takich narządów jak: wątroba z pęcherzykiem żółciowymżołądek oraz pętle jelit cienkich. Narządy te zajmują miejsce płuc, przez co te nie mogą prawidłowo się rozprężać, wskutek czego wymiana gazowa jest upośledzona.

Narządy znajdujące się w worku osierdziowym dodatkowo ograniczają możliwość napełniania się serca krwią. Dotyczy to głównie przypadków, kiedy zawartość przepukliny stanowi skręcony płat wątroby, gdzie dodatkowo wskutek zablokowania żył wątrobowych, w worku osierdziowym zbiera się płyn. W takich przypadkach może rozwinąć się niewydolność serca.

ROZPOZNAWANIE PRZEPUKLINY
OTRZEWNOWO-OSIERDZIOWEJ

Rozpoznanie przepukliny otrzewnowo – osierdziowej jest możliwe na podstawie zdjęć rentgenowskich (RTG) klatki piersiowej i jamy brzusznej, na których widoczne są żołądek, jelita lub wątroba, znajdujące się wewnątrz worka osierdziowego.

Doustne podanie kontrastu (papki barytowej) jeszcze lepiej uwidacznia tę anomalię.

Czasami wykonuje się badanie echokardiograficzne, aby określić, ile płynu znajduje się w worku osierdziowym oraz jaki wpływ na pracę serca ma obecność tego płynu i narządów jamy brzusznej wewnątrz worka osierdziowego.

Można także wykonać badanie ultrasonograficzne (USG), dzięki któremu można potwierdzić obecność narządów jamy brzusznej w klatce piersiowej pacjenta.

LECZENIE PRZEPUKLINY PRZEPONOWEJ OTRZEWNOWO - OSIERDZIOWEJ

Jedyną skuteczną metodą leczenia zwierząt z wrodzoną przepukliną przeponową jest zabieg chirurgiczny. Zaleca się, aby zabieg wykonać jak najszybciej, zwłaszcza u pacjentów wykazujących objawy kliniczne tego schorzenia.

Młode zwierzęta, w razie wykrycia wrodzonej przepukliny przeponowej, także poddawane są leczeniu chirurgicznemu – nawet jeśli nie ma u nich jakichkolwiek zaburzeń.

starszych zwierząt z otrzewnowo – osierdziową przepukliną  przeponową często dochodzi do wytworzenia się zrostów pomiędzy workiem osierdziowym a przemieszczonymi narządami jamy brzusznej, co dodatkowo utrudnia wykonanie zabiegu. Jeśli jednak u zwierzęcia występują objawy związanie z występowaniem przepukliny przeponowej, to zabieg chirurgiczny nadal pozostaje najlepszą możliwą metodą postępowania.

Jeżeli starsze zwierzę, nie wykazuje objawów klinicznych przepukliny, leczenie można ograniczyć do okresowego kontrolowania wady, a zabieg wykonać dopiero wtedy, gdy pojawią się problemy z nią związane.

DALSZE POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PRZEPUKLINY OTRZEWNOWO - OSIERDZIOWEJ

Po zabiegu należy pilnować, aby zwierzę nie było aktywne do czasu zdjęcia szwów po 10-14 dniach od operacji. Stan starszych zwierząt, które nie mają żadnych objawów związanych z wrodzoną przepukliną przeponową należy kontrolować co 6 miesięcy. Jeśli zwierzę stanie się ospałe, przestanie jeść, pojawią się u niego wymioty lub biegunka, albo też wystąpią jakiekolwiek problemy z oddychaniem, należy przygotować się na przeprowadzenie zabiegu operacyjnego.

ROKOWANIE W PRZYPADKACH PRZEPUKLINY OTRZEWNOWO - OSIERDZIOWEJ

Przeżywalność zabiegu korekcji przepukliny przeponowo – osierdziowej jest wysoka, a zwierzęta po skutecznie przeprowadzonej interwencji chirurgicznej żyją równie długo co zdrowe osobniki.

przepuklina przeponowa wrodzona

PRZECZYTAJ JESZCZE:

Skomentuj

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

error: Content is protected !!
Przewiń do góry