Basset hound jaki jest i na co choruje

Basset hound jaki jest i na co choruje?

Waga: ♀20-29 kg ♂25-34 kg |Wysokość w kłębie: ♀28-36 cm ♂30-39 cm

Średnia długość życia: 9-11 lat | Dojrzałość: 18 – 24 m-ce | Początek starzenia: 6 lat | Maksymalna długość życia: 15 lat

Dostępne badania genetyczne: hipertermia złośliwa (Malignant Hyperthermia MH), mielopatia zwyrodnieniowa (Degenerative Myelopathy DM), chondrodysplazja i chondrodystrofia (Chondrodysplasia CDPA and -dystrophy CDDY and IVDD risk), hiperurykozuria (Hyperuricosuria SLC), postępujący zanik siatkówki (Progressive retinal atrophy prcd-PRA), trombopatia (Thrombopathia), pierwotna jaskra z otwartym kątem przesączania (Primary open angle glaukoma POAG), choroba Lafory (Lafora disease), ciężki niedobór immunologiczny związany z chromosomem X (X-chromosomal severe combined immuno-deficiency X-SCID), mukopolisacharydoza typ 1 (mucopolysaccharydosis I)

Badania przed dopuszczeniem do hodowli

Zalecane badania:

badanie radiologiczne stawów biodrowych i łokciowych,
badanie oczu (wraz z gonioskopią),
badanie profilu tarczycowego (w tym określanie poziomu przeciwciał przeciwko komórkom tarczycy),
badania w kierunku antygenu czynnika choroby von Willebranda,
test w kierunku trombopatii,
badanie rzepki,
badanie serca.

Basset hound w skrócie

Zalety

Zrównoważony, delikatny i wrażliwy.
Dobrze dogaduje się z dziećmi i innymi zwierzętami.
Doskonały pies rodzinny, uwielbiający towarzystwo człowieka.
Ma krótką, łatwą w pielęgnacji sierść.
Doskonały pies myśliwski.

Wady

Może mieć tendencję do nadmiernego szczekania.
Lubi kopać.
Potrzebuje regularnych ćwiczeń i diety, aby uniknąć nadwagi.
Zaleca się wczesne szkolenie w zakresie posłuszeństwa i socjalizację.
Ma tendencję do nadmiernego wydalania gazów i ślinienia się.
Nieodpowiedzialna hodowla może spowodować problemy behawioralne: niestabilny temperament, obejmujący nadmierne szczekanie, nadpobudliwość lub agresję.

Wygląd basset hound

Basset hound jaki jest i na co choruje. Basset hound ma bardzo charakterystyczną sylwetkę, która wyróżnia go spośród innych ras.

To pies o masywnym, ciężkim ciele osadzonym na krótkich, mocnych kończynach. W stosunku do swojego wzrostu jest najbardziej grubokościstym psem, co nadaje mu niepowtarzalny wygląd.

Głowa basseta jest duża i proporcjonalna do reszty ciała, z wyraźnie zaznaczonym stopem. Uszy są bardzo długie, zwisające i osadzone nisko, co pomaga psu w tropieniu, kierując zapachy w stronę nosa. Oczy są ciemne, o łagodnym, lekko smutnym wyrazie, nadającym psu charakterystyczną ekspresję.

U jasnych psów nos może być brązowy lub wątrobiany, jednak najczęściej spotykany jest czarny. Szyja basseta jest długa i mocno zbudowana, z wyraźnym podgardlem.

Skóra na głowie i kończynach tworzy luźne fałdy, które, oprócz estetycznego aspektu, także wspomagają psa w pracy myśliwskiej, zatrzymując zapachy. Grzbiet jest prosty, szeroki i mocny, zakończony długim ogonem, który basset trzyma wesoło uniesiony podczas ruchu. Kończyny przednie są silne, z masywnym kośćcem, a łapy duże, zwarte, z twardymi opuszkami, co pozwala psu poruszać się pewnie w trudnym terenie.

Sierść basset hounda jest krótka, gładka i przylegająca, nigdy zbyt długa ani zbyt miękka. Jej struktura zapewnia ochronę przed warunkami atmosferycznymi podczas pracy w terenie. Umaszczenie bassetów jest zazwyczaj trójbarwne, łączące czerń, biel i rudy, choć mogą występować również w umaszczeniu dwubarwnym, na przykład cytrynowym z białym. Wszystkie kolory występujące u psów gończych są dopuszczalne.

Basset hound porusza się w charakterystyczny sposób – jego chód jest mocny, ale jednocześnie płynny i elastyczny. Dzięki swojej budowie basset może poruszać się z łatwością w trudnym terenie, co odzwierciedla jego pierwotne przeznaczenie jako psa myśliwskiego. Elegancja ruchu w połączeniu z charakterystycznym wyglądem sprawia, że basset jest nie tylko doskonałym towarzyszem, ale także psem, który zawsze przyciąga uwagę.

Jaki charakter ma basset hound?

Basset hound jaki jest i na co choruje? Pozory mogą mylić – choć basset hound na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie psa flegmatycznego, a nawet obojętnego, w rzeczywistości jest to pies o niezwykle wrażliwym i uczuciowym usposobieniu, silnie przywiązujący się do swojej rodziny.

W przeciwieństwie do niektórych ras, basset nie koncentruje swojej uwagi na jednym, wybranym opiekunie, lecz czerpie radość z obecności wszystkich domowników. Najszczęśliwszy jest w otoczeniu swojego „stada”, w atmosferze miłości i bliskości.

Basset hound źle znosi samotność i poczucie odrzucenia. To pies towarzyski, który potrzebuje kontaktu z ludźmi i innymi zwierzętami. Długotrwała izolacja może negatywnie wpłynąć na jego psychikę i prowadzić do rozwoju lęku separacyjnego. Objawia się on niepokojem, nadmierną wokalizacją (wyciem, szczekaniem) lub zachowaniami destrukcyjnymi, takimi jak gryzienie mebli czy niszczenie przedmiotów. Aby zapobiec takim problemom, od szczenięcych lat należy przyzwyczajać basseta do krótkich okresów samotności, stopniowo je wydłużając.

Pomimo swojego melancholijnego wyrazu pyska, basset hound to pies wesoły, energiczny i skory do zabawy. Cechuje go przyjazne usposobienie i wyjątkowa cierpliwość w stosunku do dzieci, co czyni go doskonałym psem rodzinnym. Należy jednak pamiętać o edukacji najmłodszych domowników w zakresie właściwego obchodzenia się z psem. Początkowe interakcje powinny odbywać się pod nadzorem dorosłych, aby zapewnić bezpieczeństwo i komfort zarówno dziecku, jak i psu.

Basset hound zdecydowanie nie nadaje się na stróża. Jego otwartość i ufność w stosunku do ludzi sprawiają, że z entuzjazmem wita nawet obcych, merdając ogonem i okazując radość. Ta cecha wynika z jego historii – bassety były psami żyjącymi w grupach, co ukształtowało ich silnie rozwinięte instynkty społeczne i przyjazne nastawienie.

Bassety zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi zwierzętami, a zwłaszcza z psami. Towarzystwo innych czworonogów sprawia im przyjemność, a konflikty zdarzają się rzadko. Najsilniejsza więź łączy je z psami, z którymi dorastały od szczenięctwa. Niemniej jednak, ze względu na silnie zakorzeniony instynkt łowiecki, należy zachować ostrożność w kontaktach z mniejszymi zwierzętami, które basset może potraktować jako potencjalną zdobycz. Dlatego też wszelkie interakcje z nowymi zwierzętami powinny odbywać się pod kontrolą opiekuna.

Podsumowując, basset hound to oddany, czuły i przyjazny pies rodzinny, który ceni sobie bliskość swojego „stada” – zarówno ludzi, jak i innych zwierząt. Jego radosne usposobienie, cierpliwość wobec dzieci i łatwość w nawiązywaniu kontaktów czynią go wspaniałym towarzyszem dla osób, które są gotowe zapewnić mu odpowiednią dawkę uwagi, towarzystwa i miłości.

Najlepszy dom dla basset hound

Basset hound jaki jest i na co choruje. Basset hound to pies, który najlepiej odnajdzie się w domu, gdzie panuje spokojna i przyjazna atmosfera, a opiekunowie mają cierpliwość i wyrozumiałość dla jego charakteru.

To zwierzę inteligentne, choć czasami dość uparte, dlatego potrzebuje przewodnika, który od najmłodszych lat konsekwentnie wyznaczy granice i zadba o odpowiednie wychowanie. Już od szczeniaka warto wprowadzać zasady, których należy się trzymać, ponieważ basset szybko utrwala nawyki, z których później trudno go oduczyć.

Idealny opiekun basseta powinien być cierpliwy i konsekwentny, ale jednocześnie delikatny w podejściu. Surowość i oschłość mogą osłabić zaufanie psa, a to bardzo ważne w budowaniu relacji z tą rasą. Szkolenie powinno opierać się na metodach pozytywnego wzmocnienia – pochwałach i nagrodach. Agresja słowna czy fizyczna jest absolutnie niedopuszczalna i może negatywnie wpłynąć zarówno na zachowanie psa, jak i na jego psychikę.

Basset hound potrzebuje domu, który zapewni mu odpowiednią socjalizację. Od małego warto przyzwyczajać go do różnych miejsc, ludzi i zwierząt, co pomoże mu stać się zrównoważonym i przyjaznym psem.

Ze względu na jego specyficzną budowę anatomiczną opiekun musi zadbać o bezpieczeństwo szczeniaka – unikać forsowania, częstego wchodzenia i schodzenia po schodach czy wskakiwania na wysokie meble. Takie aktywności w okresie wzrostu mogą prowadzić do bolesnych kontuzji.

Chociaż dziś basset hound pełni głównie rolę psa do towarzystwa, nie można zapominać o jego myśliwskiej przeszłości. Jest czujny, wytrzymały i obdarzony doskonałym węchem. W odpowiednich warunkach bez wahania podąży tropem zwierzyny, co oznacza, że w terenie otwartym warto mieć go na smyczy.

Nie jest to rasa, która będzie wyróżniać się w szkoleniach posłuszeństwa, ale doskonale odnajdzie się w próbach polowych czy konkursach tropienia, gdzie może wykorzystać swoje naturalne zdolności. Najlepszy dom dla basseta to taki, w którym pies otrzyma odpowiednią dawkę miłości, konsekwencji i aktywności umysłowej. To wspaniały towarzysz dla osób, które cenią sobie jego wyjątkowy charakter, a jednocześnie potrafią uszanować jego niezależność i indywidualność.

Basset hound to rasa, która dobrze odnajdzie się w rodzinach z dziećmi, ponieważ jest cierpliwa, łagodna i chętnie nawiązuje kontakt z ludźmi. Może być również odpowiednim towarzyszem dla osób starszych lub niepełnosprawnych, pod warunkiem że mają one wsparcie w codziennych obowiązkach, takich jak spacery, ponieważ basset, mimo swojego spokojnego charakteru, wymaga regularnej aktywności i stymulacji umysłowej.

Wzorzec: basset hound FCI Standard N° 163 / 13.10.2010

BASSET HOUND JAKI JEST I NA CO CHORUJE

Pochodzenie: Francja/ Wielka Brytania
Użytkowość: Pies gończy
Klasyfikacja FCI: Grupa 6 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne. Sekcja 1.3. Małe psy gończe.
Podlega próbom pracy.
Możliwość zakupu w Polsce: tak.
Cena psa z rodowodem FCI: 3500-5000 zł.

FUNDACJA VET-ALERT

Chronimy Zwierzęta Przed Cierpieniem

WESPRZYJ NASZĄ DZIAŁALNOŚĆ

Fundacja Ochrony Zwierząt Vet-Alert - Organizacja Pożytku Publicznego KRS 0000559333

Przekaż Darowiznę🤍

Basset hound - skąd pochodzi - historia rasy

Historia rasy basset hound sięga XVI wieku i zaczyna się we Francji, gdzie psy te były wykorzystywane do polowań na drobną zwierzynę, taką jak zające i króliki.

Ich korzenie wywodzą się od psa św. Huberta, który jest również przodkiem bloodhounda. Charakterystyczne krótkie nogi basset hounda są wynikiem mutacji genetycznej w obrębie tej rasy. Francuskie słowo „basset” oznacza „niski” lub „karzeł”, co doskonale opisuje ich budowę.

Ze względu na swój doskonały węch i niski wzrost, basset houndy idealnie nadawały się do tropienia zwierzyny w gęstym terenie leśnym. Początkowo popularne wśród francuskiej arystokracji, po rewolucji francuskiej zaczęły być wykorzystywane również przez zwykłych ludzi, którzy potrzebowali psów myśliwskich, za którymi mogli nadążyć pieszo.

W XIX wieku basset houndy trafiły do Wielkiej Brytanii, gdzie zyskały popularność i były dalej rozwijane. W Wielkiej Brytanii rasa ta została udoskonalona poprzez krzyżowanie z beagle’ami i bloodhoundami, co nadało im ostateczny, charakterystyczny wygląd.

Pierwsze bassety dotarły do Stanów Zjednoczonych w okresie międzywojennym, gdzie szybko zdobyły popularność. American Kennel Club (AKC) uznał rasę basset hound w 1935 roku, natomiast Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) ostatecznie uznała rasę w kwietniu 1955 roku. Basset hound jaki jest i na co choruje.

Użytkowość rasy

Basset houndy były pierwotnie hodowane jako psy myśliwskie, przeznaczone do polowań na drobną zwierzynę, zwłaszcza na króliki i zające. Ich wyjątkowy zmysł węchu, ustępujący jedynie bloodhoundowi, uczynił je niezastąpionymi towarzyszami myśliwych. Dzięki niskiej budowie ciała i krótkim nogom bassety mogły z łatwością podążać za tropem w trudnym i gęsto zalesionym terenie.

Charakterystyczne, długie, opadające uszy pomagają w kierowaniu zapachów w stronę ich czułego nosa, podczas gdy luźna skóra na pysku wzmacnia zdolność wyłapywania zapachów. Ich praca była ceniona przez francuską szlachtę, a także przez myśliwych, którzy poruszali się pieszo, ponieważ bassety były powolne, co umożliwiało śledzenie ich bez konieczności korzystania z koni.

Choć współczesne basset houndy rzadko są wykorzystywane do polowań, ich zdolności tropiące pozostały nienaruszone. Nadal mogą być używane w pracy tropiącej, np. do poszukiwania osób lub zwierząt, a także w zawodach węchowych, gdzie wyróżniają się swoją naturalną precyzją i wytrwałością.

Ich spokojne usposobienie i przyjacielska natura sprawiają, że są cenione jako psy do terapii i pracy z ludźmi. Obecnie bassety są przede wszystkim zwierzętami do towarzystwa, cenionymi za ich łagodny charakter, cierpliwość i zdolność do nawiązywania bliskich relacji z członkami rodziny.

Ich życzliwość wobec dzieci oraz zdolność do dostosowania się do życia w różnych warunkach sprawiają, że są doskonałymi psami rodzinnymi. Charakterystyczny wygląd bassetów, z długimi uszami, smutnym wyrazem twarzy i krótkimi nogami, przyniósł im popularność w mediach – często występują w reklamach, kreskówkach, filmach i książkach. Choć bassety nie są już psami typowo użytkowymi, ich zdolności tropiące i spokojny, ale uparty charakter sprawiają, że zachowują wyjątkową wartość zarówno jako psy pracujące, jak i towarzysze człowieka.

Predyspozycje basset hound do chorób

Ogólne informacje zdrowotne

Bassety ogólnie są psami zdrowymi i dość wytrzymałymi, jednak ze względu na swoją specyficzną budowę anatomiczną są narażone na typowe dla tej rasy dolegliwości.

Choroby zębów

Basset hound jaki jest i na co choruje. Choroby zębów to jeden z najczęstszych problemów przewlekłych u zwierząt domowych, które nie mają regularnie szczotkowanych zębów. Na zębach początkowo zalegają resztki jedzenia, następnie na widocznych częściach zębów odkłada się kamień nazębny i prowadzi do infekcji dziąseł i korzeni zębów.

Jeśli nie zapobiegniesz chorobom zębów na początku regularnie usuwając resztki jedzenia, to trzeba będzie leczyć bardziej zaawansowane stadia choroby, co będzie Ciebie znacznie droższe. W ciężkich przypadkach pies może stracić zęby, a w wyniku przewlekłej infekcji zębów jest narażony na uszkodzenie narządów wewnętrznych. Poza tym, będzie milszym towarzyszem, jeśli nie powala wszystkich swoim śmierdzącym psim oddechem!

Infekcje

Basset hound są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe – tak samo, jak psy innych ras. Najważniejsze choroby zakaźne to: z parwowiroza, wścieklizna i nosówka. Wielu z tych infekcji można zapobiec poprzez szczepienia, które powinny być dostosowane do chorób występujących w danym regionie, wieku i innych czynników.

Otyłość

Otyłość może być poważnym problemem zdrowotnym u airedale terierów. Jest to poważna choroba, która może powodować lub nasilać problemy ze stawami, zaburzenia metaboliczne i trawienne, powodować ból i sprzyjać chorobom serca.

Chociaż kuszące jest dawać jedzenie za każdym, gdy pupil popatrzy na ciebie błagalnie, pamiętaj, że lepiej jest go przytulić lub zabrać na spacer niż po kryjomu dokarmiać. On poczuje się lepiej i Ty też!

Pasożyty

Basset hound narażony jest na pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak: tęgoryjce, glisty, nicienie sercowe, włosogłówki, pchły, kleszcze i inne.

Niektóre z tych pasożytów mogą zostać przeniesione na Ciebie lub członka Twojej rodziny i stanowią poważny problem dla wszystkich. W przypadku psa pasożyty te mogą powodować ból, dyskomfort, a nawet śmierć, dlatego ważne jest, regularne badanie i profilaktyczne odrobaczanie.

Kastracje

Kastracja to chirurgiczne usunięcie jajników i zwykle macicy u samic, a u samców chirurgiczne usunięcie jąder. Kastracja zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów i eliminuje możliwość zajścia w ciążę przez zwierzę lub spłodzenia niechcianych szczeniąt.

Wykonanie tej operacji pozwala wykorzystać sytuację, gdy zwierzę jest w znieczuleniu, aby zidentyfikować i zaradzić niektórym chorobom, które mogą się w przyszłości rozwinąć, np. prześwietlenie stawów lub usunięcie przetrwałego zęba.

Charakterystyczne cechy fizjologiczne

Skłonność do nadwagi: bassety mają silną tendencję do tycia ze względu na swoją budowę (krótkie nogi, długi tułów), spokojny temperament i skłonność do przejadania się. Nadwaga dodatkowo obciąża ich stawy i kręgosłup, zwiększając ryzyko problemów ortopedycznych i chorób krążka międzykręgowego. Kluczowe jest monitorowanie wagi, dbanie o zbilansowaną dietę i zapewnienie regularnej, umiarkowanej aktywności fizycznej, unikając przekarmiania i resztek ze stołu. Regularne ważenie i konsultacje z weterynarzem pomagają utrzymać psa w dobrej kondycji.

Późne osiąganie dojrzałości płciowej: bassety dojrzewają wolniej niż wiele innych ras, osiągając pełną dojrzałość fizyczną i psychiczną zazwyczaj między 18 a 24 miesiącem życia, a nawet później. Skutkuje to dłuższym okresem szczenięcym, co objawia się utrzymywaniem cech szczenięcych (zachowanie, wygląd). W okresie wzrostu należy unikać forsownych ćwiczeń, a trening dostosować do wieku i możliwości psa. Hodowcy powinni uwzględniać ten fakt przy planowaniu kryć.

Nadwrażliwość na leki

Brak danych.

Choroby dziedziczne

Choroba von Willebranda typu 1: schorzenie dziedziczone recesywnie autosomalnie spowodowane niedoborem czynnika von Willebranda, który jest kluczowy dla procesu krzepnięcia krwi. Objawy mogą obejmować przedłużone krwawienia po urazach, zabiegach chirurgicznych czy zranieniach, a także spontaniczne krwawienia z nosa, dziąseł czy dróg rodnych. W niektórych przypadkach mogą wystąpić siniaki lub krwawienia do stawów. Nie ma testu genetycznego, pozwalającego na rozpoznanie tej nieprawidłowości u bassetów.

Ciężki niedobór immunologiczny związany z chromosomem X: ciężki złożony niedobór odporności sprzężony z chromosomem X jest rzadką chorobą genetyczną charakteryzującą się dysfunkcją układu odpornościowego oraz zaburzeniami w obrębie węzłów chłonnych. Obecnie nie ma lekarstwa na SCID sprzężoną z chromosomem X. Ze względu na nasilenie objawów szczenięta zwykle nie przeżywają dłużej niż 4 miesiące. Dostępny jest test genetyczny, pozwalający na identyfikację chorych nosicieli tej choroby.

Dysplazja stawów biodrowych DSB: bassety są narażone na ryzyko dysplazji – wielogenowej, choroby dziedzicznej, która powoduje nieprawidłowy rozwój stawów i powoduje zapalenie stawów. Zalecane jest profilaktyczne, przesiewowe prześwietlenie stawów, aby jak najszybciej zidentyfikować problemy (przy braku objawów około 15 miesiąca życia). Objawy choroby to: kulawizna, trudności ze wstawaniem oraz nieprawidłowy chód. Zapalenie stawów należy leczyć – im szybciej, tym lepiej – aby zminimalizować dyskomfort i ból. Operacja jest dobrym rozwiązaniem w ciężkich i ograniczających życie przypadkach.

Dysplazja stawu łokciowego: wielogenowe, dziedziczne schorzenie, dotyczące stawów łokciowych. W tym schorzeniu wyróżniamy: niepołączony wyrostek łokciowy dodatkowy (UAP), fragmentacja przyśrodkowego wyrostka dziobiastego (FCP), osteochondroza (OCD) oraz niedopasowanie powierzchni stawowych (EI). Dysplazja może powodować ból, sztywność stawów i kulawiznę. Towarzyszący jej stan zapalny może prowadzić do zwyrodnienia tych stawów.

Dziedziczna trombopatia bassetów: choroba dziedziczona w sposób autosomalny recesywny polegająca na nieprawidłowej agregacji płytek krwi. Trombopatia spowodowana mutacjami w genie RASGRP2, znanym również jako gen CalDAG-GEFI. Liczba płytek krwi, stężenie czynnika von Willebranda w osoczu i przesiewowe testy krzepnięcia są prawidłowe, podczas gdy testy czasu krwawienia są wydłużone. Psy dotknięte tym schorzeniem mają zwiększoną skłonność do krwawień, a typowe objawy to: nadmierne krwawienie podczas drobnych zabiegów chirurgicznych, krwawienie z dziąseł i nosa, nadmierne krwawienie z małych zmian skórnych, łatwo pojawiające się siniaki (zwłaszcza na uszach), krew w kale i moczu oraz niedokrwistość. W przypadku niewielkiego krwawienia wystarczający może być długotrwały ucisk. W innych okolicznościach konieczne może być założenie szwów, a w przypadku ciężkich krwotoków konieczne może być przetoczenie świeżych płytek krwi. Jeśli pies wymaga operacji, lekarz weterynarii powinien być świadomy stanu zwierzęcia. Dostępny jest test genetyczny pozwalający na rozpoznanie tej trombopatii.

Mukopolisacharydoza typ 1: to rodzaj lizosomalnej choroby spichrzeniowej, w której lizosomy nie spełniają swojej funkcji polegającej na usuwaniu „śmieci” z komórki, lecz zamiast tego odpady te są magazynowane. Z czasem komórka nie może już funkcjonować i pojawiają się kliniczne objawy choroby. Pies z MPS będzie wykazywał nieprawidłowości w rozwoju, takie jak wiotkość stawów prowadząca do choroby zwyrodnieniowej stawów i trudności w chodzeniu. Objawy kliniczne stają się widoczne u młodych psów. Niektóre chore psy mogą dorosnąć, ale często są osłabione, występują u nich choroby serca i zaćma.

Zwichnięcie rzepki: to wielogenowa, dziedziczna, wrodzona wiotkość więzadeł rzepki, prowadząca do jej zwichnięcia, kulawizny, a w dalszej kolejności zwyrodnienia stawu kolanowego. Zalecane jest leczenie chirurgiczne.

Predyspozycje do chorób

Dotyczące jamy ustnej i zębów

Kamień nazębny: choroby zębów to najczęstszy, chroniczny problem u zwierząt domowych, dotykający 80% wszystkich psów powyżej drugiego roku życia.

Dotyczące narządów zmysłów: wzrok

Niewiele rzeczy ma tak dramatyczny wpływ na jakość życia Twojego psa, jak prawidłowe funkcjonowanie jego oczu.

Dwurzędowość rzęs: wada rozwojowa, polegająca na obecności dodatkowego, podrażniającego rogówkę i spojówki, rzędu rzęs przy wewnętrznej krawędzi wolnego brzegu powiek. Może prowadzić wtórnie do owrzodzeń rogówki.

Ektropium: wywinięcie powieki to wada polegająca na odwinięciu brzegu powieki (najczęściej dolnej) na zewnątrz, co sprawia, że powieka „odstaje” od gałki ocznej. W efekcie dolna powieka wydaje się opadać, odsłaniając spojówkę i część gałki ocznej. Odsłonięte tkanki są narażone na wysychanie, podrażnienia i stany zapalne, co objawia się zaczerwienieniem i łzawieniem oka. Ektropium często współwystępuje ze zbyt dużą szparą powiekową (macroblepharon).

Jaskra pierwotna wąskiego kąta: to bolesna choroba oczu, charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które, jeśli nie jest leczone, prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i siatkówki, a w konsekwencji do ślepoty. W jaskrze pierwotnej wąskiego kąta dochodzi do zwężenia lub zamknięcia kąta przesączania, czyli przestrzeni między rogówką a tęczówką, przez którą odpływa ciecz wodnista z oka. Utrudniony odpływ cieczy wodnistej powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Objawy mogą być ostre i nagłe lub rozwijać się stopniowo i obejmują mrużenie, łzawienie oczu, obrzęk rogówki i zaczerwienienie spojówek. W zaawansowanych przypadkach oko może wyglądać na powiększone lub opuchnięte (wytrzeszcz). Chorobę rozpoznaje się na podstawie wyników badania tonometrycznego i gonioskopii. Jaskra pierwotna wąskiego kąta występuje częściej u niektórych ras psów, co sugeruje podłoże genetyczne. Według badań Dorna, basset houndy są 8,03 razy bardziej narażone na rozwój jaskry w porównaniu z innymi rasami.

Przetrwała błona źreniczna: wada wrodzona, w której w dotkniętym oku znajdują się przetrwałe elementy płodowej błony źrenicznej w postaci pasm tkanki przechodzących nad otworem źrenicznym i przyczepiających się do tęczówki, rogówki, soczewki lub w postaci pochewki otaczającej struktury oka. Schorzenie może powodować zaburzenia widzenia i jest podstawą do wykluczenia psów z hodowli.

Przetrwała tętnica ciała szklistego: jest to wrodzone zaburzenie spotykane w ciele szklistym. W ciągu kilku tygodni po narodzinach u większości zwierząt tętnica ciała szklistego (HA – hyaloid artery) ulega atrofii. Czasami, z nieznanych powodów, resztki owej tętnicy potrafią pozostać jako przetrwała tętnica ciała szklistego (PHA – Persistent Hyaloid Artery). Resztki przetrwałej tętnicy możemy spotkać w okolicy tarczy nerwu wzrokowego lub w okolicy torebki tylnej soczewki.

Zaćma: to choroba podczas której soczewka staje się mętna, co prowadzi do stopniowej utraty wzroku. U bassetów najczęściej występuje najczęściej występuje zaćma korowa przednia, czyli zmętnienie zlokalizowane w przedniej części kory soczewki. Inne, rzadziej spotykane u tej rasy typy to zaćma korowa tylna (zmętnienie w tylnej części kory), zaćma pośrednia (zmętnienie w środkowej części soczewki) i zaćma punktowa (drobne, punktowe zmętnienia). Nieznany jest sposób dziedziczenia tej nieprawidłowości.

Dotyczące skóry

Atopowe zapalenie skóry/atopia: to przewlekła, dziedziczna choroba skóry, do której bassety mają predyspozycje. Istotą choroby jest nadwrażliwość na alergeny środowiskowe, takie jak pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, zarodniki pleśni czy sierść innych zwierząt. Objawy atopii zazwyczaj pojawiają się u młodych psów, między pierwszym a trzecim rokiem życia, i z czasem mogą ulegać nasileniu. Charakterystycznym objawem jest intensywny świąd, który skłania psa do lizania łap (zwłaszcza przestrzeni międzypalcowych), pocierania pyska o meble lub dywany, drapania się i ocierania o różne przedmioty. Intensywne drapanie i lizanie prowadzą do uszkodzenia bariery naskórkowej, co z kolei zwiększa podatność na wtórne infekcje bakteryjne i drożdżakowe. Infekcje te manifestują się między innymi nawracającymi zapaleniami uszu, zmianami skórnymi na brzuchu, w pachwinach, na łapach oraz w fałdach skórnych, szczególnie w okolicach pyska i szyi. W miejscach intensywnego drapania może dochodzić do wyłysień. Przebieg atopii u bassetów może być sezonowy, z nasileniem objawów w określonych porach roku (np. w okresie pylenia roślin), lub całoroczny.

Łojotok idiopatyczny: to choroba skóry, która charakteryzuje się zaburzeniami w procesie rogowacenia naskórka, co prowadzi do nadmiernej produkcji łoju, któremu może towarzyszyć nadmierne złuszczanie się naskórka. Pierwotna przyczyna tego schorzenia jest nieznana. Uważa się, że łojotok idiopatyczny ma podłoże genetyczne i jest dziedziczny. W wyniku zaburzonej bariery skórnej, psy z łojotokiem idiopatycznym są bardziej podatne na wtórne infekcje, zwłaszcza na tle drożdżaków Malassezia pachydermatis. Drożdżaki te naturalnie występują na skórze psów, ale w przypadku łojotoku, kiedy równowaga mikroflory skóry jest zaburzona, mogą się nadmiernie namnażać i powodować stan zapalny, świąd, zaczerwienienie skóry, a także nieprzyjemny zapach. Objawy łojotoku idiopatycznego mogą nasilać się w okresach stresu, zmian hormonalnych lub alergii. Ważne jest, aby odróżnić łojotok idiopatyczny od łojotoku wtórnego, który jest wynikiem innych chorób, takich jak alergie, choroby hormonalne (np. niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga), pasożyty (np. nużeniec) czy zaburzenia odżywiania. W diagnostyce łojotoku idiopatycznego kluczowe jest wykluczenie tych przyczyn poprzez wykonanie badań, takich jak badanie krwi, badanie moczu, zeskrobiny skóry, testy alergiczne czy biopsja skóry.

Zapalenie fałdów wargowych: bassety, ze względu na charakterystyczną budowę pyska i obfite fałdy skórne wzdłuż dolnej szczęki, są szczególnie podatne na zapalenie fałdów wargowych. Problem ten pojawia się, gdy wilgotne środowisko w fałdach skóry sprzyja nadmiernemu namnażaniu się bakterii i drożdżaków, co prowadzi do stanu zapalnego, zaczerwienienia, świądu oraz nieprzyjemnego zapachu. Jeśli infekcja zostanie zaniedbana, może dojść do powstawania bolesnych owrzodzeń. Podstawą profilaktyki i leczenia jest regularna higiena – delikatne oczyszczanie fałdów skóry oraz ich dokładne osuszanie. W przypadku ciężkich lub nawracających stanów zapalnych, nadmiar fałdów skórnych można usunąć chirurgicznie, co skutecznie zapobiega dalszym problemom.

Dotyczące przewodu pokarmowego, wątroby i trzustki

Rozszerzenie i skręt żołądka: bassety mają ponadprzeciętną skłonność do skrętu żołądka. Choroba polega na nadmiernym wypełnieniu gazem żołądka, który może ulec skręceniu. Skręcenie odcina dopływ krwi do żołądka, a czasami do śledziony. Nieleczona choroba szybko prowadzi do śmierci, czasami w ciągu zaledwie 30 minut. Chory pies może wymiotować lub próbować wymiotować i zachowywać się niespokojnie. Leczenie polega na próbie sondowania w celu upuszczenia gazu lub na operacyjnym odkręceniu żołądka.

Dotyczące serca i układu krążenia

Kardiomiopatia rozstrzeniowa: to choroba mięśnia sercowego, w której dochodzi do powiększenia jam serca, zwłaszcza lewej komory, i osłabienia siły jego skurczów. Ściany serca ulegają ścieńczeniu, co upośledza jego zdolność do efektywnego pompowania krwi. W konsekwencji serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do narządów i tkanek, co prowadzi do rozwoju niewydolności serca. Objawy DCM u psów mogą obejmować osłabienie, nietolerancję wysiłkową, duszność, kaszel, utratę apetytu, powiększenie obwodu brzucha, a w ciężkich przypadkach omdlenia, a nawet nagłą śmierć sercową. U basset houndów kardiomiopatia rozstrzeniowa ma podłoże genetyczne, ale mechanizm dziedziczenia nie został poznany. Wczesne wykrycie DCM jest kluczowe dla spowolnienia postępu choroby i poprawy jakości życia psa.

Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne

Niedoczynność tarczycy: choroba, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów tarczycy. Objawy mogą obejmować suchość skóry i sierści, wypadanie włosów, podatność na inne choroby skóry, przyrost masy ciała, lękliwość, agresję lub inne zmiany w zachowaniu. U bassetów dominuje dziedziczne zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym.

Zaburzenia neurologiczne

Choroba Lafory /padaczka mioklonalna: to rzadkie, dziedziczne schorzenie neurologiczne o późnym początku, zazwyczaj ujawniające się między 5 a 7 rokiem życia. Choroba jest uwarunkowana genetycznie, a powodująca ją mutacja prowadzi do zaburzeń metabolizmu glikogenu i odkładania się wewnątrzkomórkowo nieprawidłowych złogów glikogenu, zwanych ciałkami Lafory, w neuronach mózgu, a także w innych tkankach, takich jak mięśnie szkieletowe, serce i wątroba. Gromadzenie się tych ciałek zaburza funkcjonowanie komórek nerwowych, prowadząc do postępujących objawów neurologicznych. Do typowych objawów należą mioklonie, czyli nagłe, krótkotrwałe, mimowolne skurcze mięśni, często manifestujące się jako szarpnięcia głową do tyłu, drżenie mięśni, uderzenia szczęką, a także ataki paniki, dezorientacja, zaburzenia widzenia, ataksja, zmiany w zachowaniu, takie jak agresja, apatia, a w późniejszych stadiach choroby nietrzymanie moczu i kału. Mioklonie i inne objawy neurologiczne mogą występować spontanicznie lub być prowokowane przez bodźce zewnętrzne, takie jak nagłe dźwięki, ruchy w polu widzenia lub migoczące światło. Z czasem mioklonie mogą ulegać nasileniu i przekształcać się w napady padaczkowe, zarówno częściowe, jak i uogólnione toniczno-kloniczne. Choroba ma charakter postępujący i prowadzi do pogorszenia stanu neurologicznego i przedwczesnej śmierci. Leczenie ma charakter objawowy i polega na łagodzeniu napadów za pomocą leków przeciwpadaczkowych oraz stosowaniu diety, która może pomóc w kontrolowaniu objawów. Dostępny jest test genetyczny, który pozwala na identyfikację nosicieli mutacji odpowiedzialnej za chorobę Lafory, co jest istotne w hodowli, aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się tej choroby.

Dotyczące układu kostno-stawowego i mięśniowego

Choroba krążka międzykręgowego: to częsty problem u basset houndów, wynikający z ich chondrodystroficznej budowy (krótkie nogi, długi kręgosłup). Choroba polega na degeneracji krążków międzykręgowych, co może prowadzić do ich przemieszczenia i ucisku na rdzeń kręgowy. U bassetów najczęściej występuje dyskopatia typu Hansen I, charakteryzująca się nagłym pęknięciem krążka. Objawy zależą od lokalizacji ucisku i obejmują ból kręgosłupa, sztywność, problemy z chodzeniem, niedowład i porażenie kończyn, a w ciężkich przypadkach nietrzymanie moczu i kału. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, neurologicznym i obrazowym (RTG, mielografia, TK/MRI). Leczenie może być zachowawcze lub chirurgiczne. Według Dorna prawdopodobieństwo wystąpienia tej nieprawidłowości u bassetów jest 0,7 razy większe niż u innych ras.

Dysplazja stawu skroniowo-żuchwowego: to wada rozwojowa stawu łączącego żuchwę z czaszką, częściej występująca u basset houndów. Powoduje ona niestabilność stawu i predysponuje do podwichnięcia żuchwy przy szerokim otwarciu pyska, kiedy wyrostek dziobiasty żuchwy blokuje się o łuk jarzmowy. Objawy to trudności z otwieraniem/zamykaniem pyska, ból, trzaski w stawie, ślinienie się. W ciężkich przypadkach pysk może się zablokować. Leczenie obejmuje leki przeciwbólowe, dietę miękką, a w razie potrzeby interwencję chirurgiczną np. osteotomię łuku jarzmowego.

Dotyczące układu moczowego i płciowego

Cystynuria i kamica cystynowa: cystynuria to dziedziczne zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się upośledzonym wchłanianiem zwrotnym cystyny w kanalikach nerkowych. W efekcie, cystyna, która jest słabo rozpuszczalna w moczu, gromadzi się w nim w nadmiernych ilościach, co prowadzi do tworzenia się kryształów, a następnie kamieni cystynowych w drogach moczowych. Choroba ta zazwyczaj ujawnia się u psów w wieku od 1 do 8 lat. Leczenie obejmuje zarówno interwencję chirurgiczną (usunięcie kamieni), jak i farmakoterapię, mającą na celu zapobieganie nawrotom kamicy. Nieznany jest sposób dziedziczenia tego schorzenia.

Skłonność do chorób nowotworowych

Naczyniakomięsak krwionośny: to złośliwy nowotwór naczyń krwionośnych, częsty u basset houndów. Najczęściej lokalizuje się w śledzionie, sercu, wątrobie i skórze. Objawy są różnorodne i zależą od umiejscowienia guza. Guzy śledziony mogą powodować osłabienie, brak apetytu, a po pęknięciu – nagłe pogorszenie stanu z objawami krwotoku wewnętrznego. Naczyniakomięsak serca może prowadzić do objawów niewydolności serca. Guzy wątroby manifestują się brakiem apetytu, wymiotami i żółtaczką. Guzy skórne mają postać ciemnych guzków. HSA charakteryzuje się szybkim wzrostem i wczesnymi przerzutami. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, badania krwi i obrazowe (USG, RTG, echokardiografia), a potwierdzenie daje badanie histopatologiczne. Rokowanie jest zazwyczaj ostrożne do złego. Wczesne wykrycie i leczenie mogą wydłużyć życie psa.

Inne choroby

Rzadziej występujące schorzenia: dysplazja czarnych mieszków włosowych, młodzieńcze zapalenie kości, nadwrażliwość na alergeny wziewne, niedoczynność kory nadnerczy, zapalenie gruczołów łojowych, zapalenie skórno-mięśniowe, brachygnatyzm, zespół niestabilności szyjnej, zwężenie pnia płucnego, podzastawkowe zwężenie aorty, półkręg, postępujący zanik siatkówki, wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki, zwyrodnienie rogówki, wydłużone podniebienie miękkie, podatność na zakażenia mykobakteriami.

Fundacja Ochrony Zwierząt Vet-Alert zapewnia opiekę weterynaryjną potrzebującym zwierzętom.

Żywienie i pielęgnacja

Pielęgnacja

Pielęgnacja sierści: sierść basseta jest krótka, gładka i łatwa w pielęgnacji, jednak wymaga regularnego szczotkowania, aby usuwać martwe włosy i utrzymać jej zdrowy wygląd. Dodatkowo warto dbać o czystość fałdów skórnych, aby zapobiec podrażnieniom i infekcjom.

Czesanie: krótka sierść jest łatwa w pielęgnacji. Basseta należy czesać w zależności od potrzeb 1-2 w miesiącu, intensywniejsze czesanie jest wskazane w okresie linienia.
Kąpiele: kąpanie basseta jest wskazane, kiedy sierść jest brudna. Basset jest psem „niskopodłogowym”, dlatego po spacerze można go opłukać letnią wodą. Podczas kąpieli należy uważać, aby do uszu nie dostała się wilgoć.

Pielęgnacja zębów: zęby należy szczotkować codziennie, aby zapobiec odkładaniu się kamienia nazębnego, paradontozie i nieświeżemu zapachowi z pyszczka.

Pielęgnacja oczu: należy codziennie przemywać oczy letnią przegotowaną wodą lub specjalnym preparatem do przemywania oczu dla psów.

Pielęgnacja uszu: basseta wymaga szczególnej uwagi. Długie, oklapnięte uszy sprzyjają gromadzeniu się wilgoci, brudu i woskowiny, co zwiększa ryzyko infekcji. Zaleca się cotygodniową kontrolę i czyszczenie uszu specjalnym, delikatnym preparatem dla psów.

Pielęgnacja pazurów: należy regularnie (nawet co dwa tygodnie) obcinać paznokcie specjalnymi nożycami.

Żywienie

Wymaga zbilansowanej, pełnoporcjowej karmy, która zaspokoi jego potrzeby i będzie dostosowana do wieku i trybu życia.
Może mieć nadmierny apetyt, dlatego należy kontrolować ilość spożywanej karmy i wagę psa.
Można stosować gotowe karmy komercyjne lub żywić go w sposób tradycyjny.

Dołącz do grupy świadomych opiekunów

I PODYSKUTUJ Z NAMI O OPIECE WETERYNARYJNEJ, ŻYWIENIU, WYCHOWANIU I INNYCH...

Dołączam Do Grupy

dołącz

Ciekawostki o rasie

Basset hound ma jeden z najlepszych węchów spośród wszystkich ras psów. Jego zdolność do wyłapywania zapachów ustępuje jedynie Bloodhoundowi.
Charakterystyczne, długie uszy basseta pomagają mu w zbieraniu zapachów, kierując je prosto do nosa, a fałdy skóry na pysku zatrzymują zapach na dłużej, co ułatwia tropienie.
Synonimy nazw rasy: Basset, Basset d’Artois (historyczna nazwa).
Rejestry: AKC, UKC, FCI, CKC, KCGB (Związek Kynologiczny Wielkiej Brytanii), ANKC (Australian National Kennel Club), NKC (National Kennel Club).
Basset hound jaki jest i na co choruje?

Basset hound jaki jest i na co choruje: opracowane na podstawie:

Ackerman L. The Genetic Connection: A Guide to Health Problems in Purebred Dogs. Second edition. AAHA Press; 2011.
Bell JS, Cavanagh KE, Tilley LP, Smith FW. Veterinary medical guide to dog and cat breeds. Jackson, Wyoming. Teton New Media; 2012.
Gough A, Thomas A. Breed Predispositions to Disease in Dogs and Cats. 2nd Edition. Wiley-Blackwell; 2010.
Crook A, Dawson S, Cote E, MacDonald S, Berry J. Canine Inherited Disorders Database [Internet]. University of Prince Edward Island. 2011.
Breed Specific Health Concerns [Internet]. American Kennel Club Canine Health Foundation, Inc. [cited 2013 Apr 11]. Available from: http:/www.akcchf.org/canine-health/breed-specific-concerns/
Lowell Ackerman Pet-specific care for the veterinary team
Wybrane wrodzone wady rozwojowe i choroby dziedziczne u psów i kotów pod redakcją prof. dr hab. Antoniego Schollenbergera
Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy. Psy Rasowe pod redakcją Michała Ceregrzyna
https://ofa.org/chic-programs/browse-by-breed/
https://www.acvo.org/