Australian silky terier jaki jest i na co choruje
O czym przeczytasz w artykule:
Australian silky terier jaki jest i na co choruje
Australian silky terier jaki jest i na co choruje?
Waga: ♀4-5 kg ♂4-5 kg | Wysokość w kłębie: ♀23-25 cm ♂23-25 cm
Średnia długość życia: 12-14 lat | Dojrzałość: 12 m-cy | Początek starzenia: 7 lat | Maksymalna długość życia: 18 lat
Dostępne badania genetyczne: hipertermia złośliwa (Malignant Hyperthermia MH), mielopatia zwyrodnieniowa (Degenerative Myelopathy DM), chondrodysplazja i chondrodystrofia (Chondrodysplasia CDPA and -dystrophy CDDY and IVDD risk), hiperurikozuria (Hyperuricosuria SLC), postępujący zanik siatkówki (Progressive retinal atrophy prcd-PRA).
Badania przed dopuszczeniem do hodowli:
Wymagane badanie obejmują: przeprowadzenia badania oczu w ramach CERF, oceny rzepek kolanowych oraz profilu tarczycowego, w tym badania na obecność autoprzeciwciał.
Zalecane badania: wykonanie badania RTG bioder i łokci, badanie serca oraz oznaczenie poziomu glukozy we krwi i moczu w kierunku cukrzycy.
Australian silky terier w skrócie
Zalety
- Czujny, ciekawski i zainteresowany otoczeniem.
- Uwielbia się bawić, szczególnie lubi aportowanie.
- Dobrze dogaduje się z dziećmi.
- Inteligentny i łatwy w szkoleniu.
- Skoczny, wesoły, lojalny i entuzjastyczny.
Wady
- Ma tendencję do nadmiernego szczekania.
- Potrzebuje dużo aktywności i stymulacji umysłowej, aby uniknąć nudy.
- Wolno uczy się nawyków higieny.
- Może być zaborczy w stosunku do zabawek i jedzenia, ma tendencje do dominacji.
- Lubi kopać.
- Podejrzliwy i agresywny w stosunku do obcych i innych psów, jeśli nie jest odpowiednio socjalizowany.
Wygląd australian silky teriera
Australian silky terier jaki jest i na co choruje. Australian silky terier jest bardzo podobny do swojego przodka: yorkshire teriera. Jednakże silky jest większy, ma mocniejszą budowę, bardziej prostokątny kształtem i znacznie dłuższą sierść.
Głowa powinna być mocna, charakterystyczna dla teriera, umiarkowanie szeroka między uszami.
Uszy australian silky teriera mają kształt odwróconej litery V, są szeroko rozstawione i zawsze pionowo stojące.
Oczy są małe, owalne, o ciemnym zabarwieniu. Szyja jest lekko wygięta. Grzbiet australijskiego silky powinien być prosty, zakończony ogonem uniesionym do góry.
Kończyny są proste, o delikatnym kośćcu, a łapy małe i zwarte z ciemnymi pazurami. Wilcze pazury powinny być usunięte. Chód silky jest sprężysty i elegancki.
Szata australijskich silky terier jest bardzo jedwabista, włos jest długi, ale nie powinien sięgać ziemi. Wzdłuż grzbietu biegnie przedziałek, który rozdziela włosy na dwie strony. Podobnie jest z włosami na głowie, dzięki temu nie zasłaniają oczu i nie trzeba ich spinać.
Krótka sierść występuje tylko na uszach, ogonie i na łapach poniżej stawu skokowego. Umaszczenie jest błękitne z płowym podpalaniem, im barwy są intensywniejsze, tym lepiej. Podpalanie występuje tylko od nasady uszu, na kufie policzkach i na łapach.
Australian silky terier: jaki ma charakter?
Australian silky terier jaki jest i na co choruje? Australian silky terier jest psem przyjacielskim, inteligentnym, porywczym i pewnym siebie.
Wierny swoim łowieckim korzeniom, uwielbia gonić małe zwierzęta i nie cofa się przed walką. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów jest doskonałym psem stróżującym, ponieważ szybko podnosi alarm, jeśli coś lub ktoś obcy wejdzie na jego teren.
W tym małym psie drzemie temperament jego przodków. Jest żwawy i wytrwały, uwielbia kopać, szczekać i gonić. Choć niezależny, silky jest oddany swojej rodzinie i jest najszczęśliwszy, gdy uczestniczy w jej codziennym życiu. Najlepiej sobie radzi, jeśli może przebywać ze swoim ludzkim „stadem” przez większość dnia.
Dobrze znosi podróże i łatwo przyzwyczaja się do nowych warunków. Australian silky terier potrzebuje wczesnej socjalizacji – kontaktu z różnymi ludźmi, widokami, dźwiękami i doświadczeniami. Socjalizacja pomaga mu wyrosnąć na wszechstronnego, rodzinnego psa.
Ze względu na swoją inteligencję bardzo szybko się uczy i nie sprawiają większych kłopotów. Trzeba jednak postępować z nimi konsekwentnie, ponieważ czasami bywa uparty. Australijski silky terier to bardzo wesoły pies uwielbiający ruch i wszelkie zabawy, zwłaszcza agility.
Uwielbia także bieganie i wykonywanie różnych zadań. Pozwala mu to wyładować nadmiar energii i wykorzystać wrodzoną inteligencję. Zapewnienie mu odpowiedniej ilości ruchu sprawia, że w domu jest spokojnym towarzyszem domowników i nie sprawia kłopotów.
Najlepszy dom dla australian silky teriera
Australian silky terier jest uroczym i energicznym towarzyszem.
Może żyć w mieszkaniu, pod warunkiem, że kilka razy dziennie wyprowadza się go na spacer. Opiekun powinien być stanowczym, cierpliwym przewodnikiem i pragnąć żywego, ciekawskiego, małego teriera, który nie uważa siebie za pieska salonowego.
Silky wykazuje skłonność do szczekania, więc należy dążyć do wyeliminowania tej przypadłości, zwłaszcza gdy mieszka w bloku. Australian silky terier, który miał kontakt z dziećmi już w wieku szczenięcym, może być dobrym towarzyszem dla dzieci powyżej 10. roku życia. Dzieci powinny traktować go ostrożnie i życzliwie. Może nie tolerować braku delikatności ze strony małych i bardzo małych dzieci. Osoby starsze lub niepełnosprawne poradzą sobie z silky, jeżeli są w stanie szkolić go i wychodzić z nim na spacer. Australian silky terier jaki jest i na co choruje.
Wzorzec: australian silky terier FCI Standard N° 236 / 05.12.2012
AUSTRALIAN SILKY TERIER JAKI JEST I NA CO CHORUJE
- Pochodzenie: Australia
- Użytkowość: terier
- Klasyfikacja FCI: Grupa 3 – Teriery, Sekcja 4 Toy teriery
Nie podlega próbom pracy - Możliwość zakupu w Polsce: tak
- Cena psa z rodowodem FCI: 3500-6500 zł
FUNDACJA VET-ALERT
WESPRZYJ NASZĄ DZIAŁALNOŚĆ
Australian silky terier - skąd pochodzi - historia rasy
Silky terier powstał w Australii w latach 90. XIX wieku, wskutek połączenia ras terierów, które zostały sprowadzone na kontynent przez angielskich osadników z rodzimymi terierami australijskimi.
Silky były hodowane jako łowcy węży, gryzoni i psy stróżujące w domu. Niektóre z potomstwa wyglądały jak yorki, inne jak australijskie teriery, a jeszcze inne przypominały dzisiejsze silky, a ich wielkość i długość sierści mieściły się w granicach obu ras rodzicielskich. W dalszych pracach hodowlanych brały też udział: cairn terier, dandie dinmont i skye terier.
Psy o jedwabistym wyglądzie były krzyżowane do czasu, gdy szczenięta miały powtarzalne cechy silky teriera. Są mniejsze od teriera australijskiego, ale większe od teriera yorkshire.
W 1926 roku ogłoszono nowy standard rasy. Rasa miała kilka nazw: początkowo nazywała się sydney silky terier. W 1955 roku stał się australijskim silky terierem (nadal jest to oficjalna nazwa rasy w Australii i w FCI). W USA nazwę zmieniono na silky terier.
Użytkowość rasy
Australian silky terier był wyhodowany jako pies do polowania na szczury i myszy na farmach.
Liczyły się przede wszystkim: szybkość, wytrzymałość i odporność na warunki pogodowe. Cenione była też odwaga i bezkompromisowość podczas polowania.
Psy te doskonale chroniły domy przed częstymi w Australii wężami. Ich duża zawziętość i niewielkie rozmiary sprawiły, że idealnie nadawały się do wypłaszania robactwa i trzymania szkodników z dala od domostw.
Obecnie australian silky terier jest cenionym psem rodzinnym i do towarzystwa. Australian silky terier jaki jest i na co choruje.
Predyspozycje australian silky terierów do chorób
Ogólne informacje zdrowotne
Australian silky terier to rasa ogólnie zdrowa, jednak może być narażona na pewne schorzenia, takie jak zwichnięcie rzepek kolanowych czy choroby oczu, w tym zaćmę. Regularne kontrole weterynaryjne oraz odpowiednia dieta są kluczowe dla utrzymania ich zdrowia i dobrego samopoczucia.
Choroby zębów
Australian silky terier jaki jest i na co choruje. Choroby zębów to jeden z najczęstszych problemów przewlekłych u zwierząt domowych, które nie mają regularnie szczotkowanych zębów. Na zębach początkowo zalegają resztki jedzenia, następnie na widocznych częściach zębów odkłada się kamień nazębny i prowadzi do infekcji dziąseł i korzeni zębów.
Jeśli nie zapobiegniesz chorobom zębów na początku regularnie usuwając resztki jedzenia, to trzeba będzie leczyć bardziej zaawansowane stadia choroby, co będzie Ciebie znacznie droższe. W ciężkich przypadkach pies może stracić zęby, a w wyniku przewlekłej infekcji zębów jest narażony na uszkodzenie narządów wewnętrznych. Poza tym, będzie milszym towarzyszem, jeśli nie powala wszystkich swoim śmierdzącym psim oddechem!
Infekcje
Australian silky teriery są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe – tak samo, jak psy innych ras. Najważniejsze choroby zakaźne to: z parwowiroza, wścieklizna i nosówka. Wielu z tych infekcji można zapobiec poprzez szczepienia, które powinny być dostosowane do chorób występujących w danym regionie, wieku i innych czynników.
Otyłość
Otyłość może być poważnym problemem zdrowotnym u airedale terierów. Jest to poważna choroba, która może powodować lub nasilać problemy ze stawami, zaburzenia metaboliczne i trawienne, powodować ból i sprzyjać chorobom serca.
Chociaż kuszące jest dawać jedzenie za każdym, gdy pupil popatrzy na ciebie błagalnie, pamiętaj, że lepiej jest go przytulić lub zabrać na spacer niż po kryjomu dokarmiać. On poczuje się lepiej i Ty też!
Pasożyty
Australian silky terier narażony jest na pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak: tęgoryjce, glisty, nicienie sercowe, włosogłówki, pchły, kleszcze i inne. Niektóre z tych pasożytów mogą zostać przeniesione na Ciebie lub członka Twojej rodziny i stanowią poważny problem dla wszystkich.
W przypadku psa pasożyty te mogą powodować ból, dyskomfort, a nawet śmierć, dlatego ważne jest, regularne badanie i profilaktyczne odrobaczanie.
Kastracja
Kastracja to chirurgiczne usunięcie jajników i zwykle macicy u samic, a u samców chirurgiczne usunięcie jąder. Kastracja zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów i eliminuje możliwość zajścia w ciążę przez zwierzę lub spłodzenia niechcianych szczeniąt.
Wykonanie tej operacji pozwala wykorzystać sytuację, gdy zwierzę jest w znieczuleniu, aby zidentyfikować i zaradzić niektórym chorobom, które mogą się w przyszłości rozwinąć, np. prześwietlenie stawów lub usunięcie przetrwałego zęba.
Charakterystyczne cechy fizjologiczne
Brak danych.
Nadwrażliwość na leki
Brak danych.
Australian silky terier jaki jest i na co choruje
Choroby dziedziczne
Aseptyczna martwica głowy kości udowej/choroba Legga-Calvego Perthesa: wrodzona, wielogenowa aseptyczna martwica głowy kości udowej, prowadząca do zwyrodnieniowej choroby stawów. Może występować jednostronnie lub obustronnie, a zwykle objawia się u psów w wieku od 6 do 9 miesięcy. Choroba powoduje degenerację stawu biodrowego, co prowadzi do kulawizny i dyskomfortu. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się leczenie chirurgiczne, które może obejmować usunięcie uszkodzonej części stawu w celu złagodzenia bólu i poprawy ruchomości.
Dysplazja stawów biodrowych DSB: dziedziczna, wielogenowa choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych, której może towarzyszyć stan zapalny.
Dysplazja stawów łokciowych: wielogenowa wada dziedziczna, prowadząca do zapalenia stawów łokciowych.
Zwichnięcie rzepki: dziedziczna, wielogenowa, wrodzona wiotkość więzadeł rzepki. Może prowadzić do zwichnięcia rzepki, kulawizny oraz zwyrodnienia stawu kolanowego. Po zaobserwowaniu objawów można wykonać zabieg chirurgiczny. Prawdopodobieństwo wystąpienia tego zaburzenia u silky terierów jest 16 razy większe niż u innych ras.
Predyspozycje do chorób
Dotyczące jamy ustnej i zębów
Kamień nazębny: choroby zębów to najczęstszy, chroniczny problem u zwierząt domowych, dotykający 80% wszystkich psów powyżej drugiego roku życia. Australian silky terier częściej niż inne psy ma problemy z zębami. Rozpoczyna się od odkładania się kamienia nazębnego na zębach i prowadzi do infekcji dziąseł i korzeni zębów co powoduje ryzyko uszkodzenia nerek, wątroby, serca i stawów.
Dotyczące narządów zmysłów: wzrok
Niewiele rzeczy ma tak dramatyczny wpływ na jakość życia Twojego psa, jak prawidłowe funkcjonowanie jego oczu.
Dwurzędowość rzęs: to schorzenie, w którym rzęsy są nieprawidłowo umiejscowione, wyrastając w kierunku spojówki lub rogówki. Powoduje to mechaniczne podrażnienie tych struktur oka, które może prowadzić do zaczerwienienia, nadmiernego łzawienia, bólu, a w poważniejszych przypadkach – wtórnych owrzodzeń rogówki. Schorzenie jest stosunkowo rzadkie, ale wymaga uwagi, ponieważ nieleczone może prowadzić do trwałych uszkodzeń oka. Leczenie zależy od nasilenia objawów i może obejmować stosowanie kropli ochronnych łagodzących podrażnienia lub interwencje chirurgiczne, takie jak krioterapia czy elektroepilacja, mające na celu usunięcie nieprawidłowych rzęs.
Dysplazja siatkówki: to wrodzone zaburzenie rozwoju siatkówki oka, które u australijskich silky terierów najczęściej przyjmuje formy ogniskowe i geograficzne. Ogniskowa dysplazja charakteryzuje się obecnością małych obszarów nieprawidłowego fałdowania siatkówki, które zazwyczaj nie powodują poważnych problemów z widzeniem. Geograficzna forma dysplazji obejmuje większe obszary siatkówki i może prowadzić do istotnych zaburzeń widzenia, a w skrajnych przypadkach – do jej odklejenia, co powoduje ślepotę. Zaburzenie to ma charakter dziedziczny, ale sposób dziedziczenia u silky terierów nie został dokładnie określony.
Postępujący zanik siatkówki: u australian silky terierów występuje autosomalnie recesywnie dziedziczony zanik czopków siatkówki (prcd). W początkowym stadium choroby, PRA może przejawiać się problemami z widzeniem w słabym świetle, co jest często niezauważalne przez właścicieli. Z biegiem czasu choroba postępuje, prowadząc do stopniowego zaniku komórek siatkówki (rodzaj komórek odpowiedzialnych za odbieranie światła i przetwarzanie obrazów) i utraty wzroku. Objawy PRA mogą obejmować trudności w poruszaniu się po zmroku, a także dezorientację i niezdarność w wyniku utraty zdolności widzenia. Choroba zazwyczaj ujawnia się w wieku około 5-11 lat, a postępuje w miarę upływu czasu, prowadząc do całkowitej ślepoty.
Przetrwała błona źreniczna: wada wrodzona, w której w dotkniętym oku znajdują się przetrwałe elementy płodowej błony źrenicznej, które nie ulegają normalnej regresji do 3. miesiąca życia. Pasma te mogą łączyć tęczówkę z tęczówką, tęczówkę z rogówką, tęczówkę z soczewką lub tworzyć skupiska w komorze przedniej.
Zaćma: u australian silky terierów występuje zaćma korowa przednia i tylna, pośrednia i punktowa. Pierwsze objawy pojawiają się u psów w wieku 4-5 lat. Dokładny sposób dziedziczenia nie został ustalony. Zaćma może prowadzić do poważnych problemów ze wzrokiem, a nawet do ślepoty.
Zespół suchego oka: to schorzenie charakteryzujące się niewystarczającą produkcją łez, co prowadzi do chronicznego wysychania spojówki i rogówki. Brak odpowiedniego nawilżenia oczu może powodować wtórne zapalenie spojówek, owrzodzenia rogówki, a w dłuższej perspektywie nawet poważne problemy z widzeniem. Objawy obejmują zaczerwienienie oczu, wydzielinę, mrużenie oraz dyskomfort, które mogą znacząco obniżyć jakość życia psa. Leczenie zespołu suchego oka opiera się na regularnym stosowaniu sztucznych łez lub maści nawilżających, czasami w połączeniu z lekami stymulującymi produkcję łez, takimi jak cyklosporyna lub takrolimus. W zaawansowanych przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne, np. przeniesienie przewodu ślinianki do worka spojówkowego w celu zastąpienia funkcji łez.
Zwyrodnienie ciała szklistego oka: schorzenie o podłożu genetycznym, w którym dochodzi do degeneracji ciała szklistego oka. ciało szkliste, które wypełnia przestrzeń wewnętrzną gałki ocznej, zaczyna się kurczyć i tracić swoją elastyczność. W wyniku tego procesu dochodzi do powstania przestrzeni w ciele szklistym oraz obecności drobnych zlepionych cząsteczek, które mogą prowadzić do zaburzeń widzenia, takich jak pojawianie się „mrocznych” plam lub linii w polu widzenia. Choroba ta może prowadzić do pogorszenia jakości widzenia, a w bardziej zaawansowanych przypadkach również do powstania innych problemów, takich jak odwarstwienie siatkówki. W przypadku australijskich terierów, objawy są zazwyczaj subtelne, a choroba może postępować powoli, co sprawia, że wczesne wykrycie może być trudne.
Dotyczące narządów zmysłów: słuch
Głuchota: głuchota wrodzona u australijskich terierów może występować jednostronnie lub obustronnie. Schorzenie to diagnozuje się za pomocą testów BAER, które pozwalają ocenić reakcję nerwu słuchowego na bodźce dźwiękowe. W badaniu Health Survey ATCA z 2002 roku głuchotę odnotowano u 2,3% przedstawicieli tej rasy. Pomimo występowania przypadków głuchoty, australijskie teriery nie są wymieniane przez Straina jako rasa szczególnie narażona na to schorzenie. Regularne badania przesiewowe, zwłaszcza u szczeniąt przeznaczonych do hodowli, są jednak zalecane w celu identyfikacji ewentualnych problemów słuchowych i ich wykluczenia z dalszej hodowli.
Dotyczące skóry
Atopowe zapalenie skóry/Atopia: u australijskich terierów objawia się świądem i sączącym zapaleniem skóry (hot spot). Choć problem ten nie jest wyjątkowo częsty, może znacząco obniżyć komfort życia psa. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie, obejmujące zarówno eliminację alergenu, jak i zastosowanie środków łagodzących objawy, jest kluczowe dla zdrowia i dobrostanu czworonoga. Regularne stosowanie profilaktyki przeciwpasożytniczej, odpowiednia dieta oraz unikanie kontaktu z potencjalnymi alergenami mogą znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia objawów.
Łysienie spowodowane rozcieńczeniem koloru: to dziedziczne schorzenie obserwowane częściej u australijskich silky terierów niż u innych ras, związane z genem odpowiedzialnym za rozcieńczony kolor sierści, takim jak niebieski lub płowy. Objawia się łamliwością włosów i ich stopniowym wypadaniem, najczęściej w obszarach o rozcieńczonym umaszczeniu. Choroba ta zwykle zaczyna się ujawniać już w młodym wieku psa. Łysienie samo w sobie nie jest bolesne ani swędzące, ale może prowadzić do wtórnych infekcji skóry, takich jak zakażenia bakteryjne lub drożdżakowe, które mogą być uciążliwe i wymagają leczenia. Typowe objawy to utrata włosów, matowa sierść, łuszczenie skóry oraz czasem tłuste, zaczerwienione miejsca. Aby postawić diagnozę, należy wykluczyć inne przyczyny wypadania włosów, takie jak niedoczynność tarczycy, nużyca spowodowana przez roztocza Demodex, czy złe odżywianie. Potwierdzenie CDA można uzyskać poprzez badanie histopatologiczne skóry. Nie istnieje skuteczne leczenie tej choroby, ale opieka nad skórą psa może pomóc zmniejszyć ryzyko wtórnych infekcji i poprawić jego komfort. Zaleca się stosowanie łagodnych szamponów dermatologicznych, nawilżanie skóry oraz unikanie czynników drażniących.
Miejscowe wyłysienia: są rzadkim zjawiskiem obserwowanym u australijskich silky terierów, występującym po iniekcjach lub szczepieniach. Schorzenie to polega na utracie włosów w miejscu podania zastrzyku, zwykle w wyniku lokalnej reakcji skórnej. Może być spowodowane reakcją na składniki szczepionki, takie jak adiuwanty, lub na sam proces iniekcji, który prowadzi do miejscowego zapalenia mieszków włosowych. Utrata włosów w takich przypadkach jest najczęściej ograniczona do miejsca podania zastrzyku i może być związana z lekkim zaczerwienieniem, łuszczeniem skóry lub niewielkim zgrubieniem w okolicy. Objawy zwykle pojawiają się w ciągu kilku tygodni po iniekcji, a w większości przypadków włosy odrastają samoistnie w ciągu kilku miesięcy.
Zapalenie skóry na tle Malassezia/Malassezioza: jest stosunkowo częstym problemem u australijskich silky terierów, wynika z nadmiernego namnażania się drożdżaka Malassezia pachydermatis, który w normalnych warunkach stanowi element naturalnej mikroflory skóry. Infekcja najczęściej rozwija się w wyniku osłabienia układu odpornościowego, alergii, zaburzeń hormonalnych lub innych schorzeń skóry, które sprzyjają niekontrolowanemu rozwojowi drożdżaków. W przypadku infekcji uszu objawy obejmują silne swędzenie, zaczerwienienie, brązową woskową wydzielinę oraz nieprzyjemny zapach. Na skórze charakterystyczne są tłuste, bezwłose plamy, zwłaszcza w okolicach szyi i gardła, które mają intensywny, specyficzny zapach. W zaawansowanych przypadkach mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak zaczerwienienie, łuszczenie skóry, zgrubienia i wtórne infekcje bakteryjne. Leczenie malasseziozy opiera się na miejscowym stosowaniu szamponów przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol, mikonazol lub chlorheksydynę oraz, w razie potrzeby, na terapii ogólnej, w tym lekach przeciwgrzybiczych. Ważne jest również zidentyfikowanie i leczenie pierwotnych przyczyn infekcji, aby zapobiec nawrotom. Regularna pielęgnacja, utrzymanie higieny skóry i uszu oraz monitorowanie zdrowia silky teriera odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu i kontroli tego schorzenia.
Dotyczące przewodu pokarmowego, wątroby i trzustki
Zapalenie trzustki: to stan zapalny trzustki, w którym enzymy trawienne, które normalnie aktywują się w jelitach, zaczynają działać wewnątrz samej trzustki, prowadząc do jej samozniszczenia. Ta nieprawidłowa aktywacja enzymów powoduje stan zapalny, obrzęk i uszkodzenie trzustki, a uwalniane substancje zapalne mogą również wpływać na inne narządy, takie jak wątroba, nerki czy serce, prowadząc do poważnych powikłań. Zapalenie trzustki może prowadzić do zaburzeń funkcji wielonarządowych, zapalenia otrzewnej i wstrząsu, które zagrażają życiu zwierzęcia. Objawia się najczęściej wymiotami, bólem brzucha, utratą apetytu, letargiem oraz gorączką. Przyczyny zapalenia trzustki są wieloczynnikowe i mogą obejmować spożycie tłustych pokarmów, otyłość, choroby współistniejące (np. cukrzycę) oraz czynniki genetyczne.
Zespolenie wrotno-oboczne: to wrodzone schorzenie, na które australijskie silky teriery są bardziej narażone niż inne rasy. Zaburzenie to polega na nieprawidłowym połączeniu naczyń krwionośnych, które umożliwiają przepływ części krwi z krążenia wrotnego bezpośrednio do krążenia ogólnego, z pominięciem wątroby. W efekcie wątroba jest pozbawiona odpowiedniej ilości krwi, co zaburza jej prawidłowy rozwój i funkcjonowanie, a organizm nie jest w stanie skutecznie usuwać toksyn z krwiobiegu. Objawy zespolenia wrotno-obocznego mogą obejmować zahamowanie wzrostu, problemy behawioralne, dezorientację, ślinotok, wymioty, biegunkę, nadmierne pragnienie, a także ataki drgawkowe. U młodych psów często występują opóźnienia w osiąganiu prawidłowej wagi i wzrostu. Objawy neurologiczne mogą się nasilać po posiłkach bogatych w białko, co jest związane z nagromadzeniem toksycznych produktów przemiany materii w krwiobiegu. Diagnoza PSS wymaga przeprowadzenia badań laboratoryjnych, takich jak analiza biochemiczna krwi i testy na obecność kwasów żółciowych, a także badań obrazowych, takich jak ultrasonografia z dopplerem czy tomografia komputerowa. Leczenie może być zachowawcze lub chirurgiczne, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Terapia zachowawcza obejmuje specjalistyczną dietę niskobiałkową oraz stosowanie leków wspomagających funkcje wątroby i redukujących ilość toksyn w organizmie. W przypadku ciężkich postaci schorzenia przeprowadza się zabieg chirurgiczny mający na celu zamknięcie nieprawidłowego połączenia naczyń.
Dotyczące układu oddechowego
Zapadanie się tchawicy: choroba wywołana osłabieniem struktury chrzęstnych pierścieni tchawicy, co prowadzi do ich zwężenia i zapadania się, utrudniając prawidłowy przepływ powietrza. Schorzenie może powodować nasilenie kaszlu, świsty oddechowe, a także duszność, szczególnie podczas wysiłku lub emocji. Zaburzenie to może również prowadzić do przewlekłych problemów z oddychaniem. Dorn wskazuje, że prawdopodobieństwo wystąpienia zapadania się tchawicy u silky terierów jest 3,53 razy wyższe niż u innych ras. Choć schorzenie może mieć charakter przewlekły, w niektórych przypadkach może prowadzić do ciężkich zaburzeń oddychania, które wymagają interwencji chirurgicznej.
Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne
Cukrzyca: to choroba metaboliczna, która występuje, gdy trzustka nie produkuje wystarczającej ilości insuliny, hormonu odpowiedzialnego za regulację poziomu glukozy we krwi. Brak insuliny prowadzi do wzrostu poziomu cukru we krwi (hiperglikemia), co może powodować różnorodne objawy, takie jak nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, utrata wagi, apatia i osłabienie. W przypadku nieleczonej cukrzycy mogą wystąpić poważne komplikacje zdrowotne, takie jak uszkodzenie narządów wewnętrznych, neuropatia czy zaćma. Australian silky teriery to rasa, u której występuje najwyższa zapadalność na cukrzycę spośród wszystkich ras psów, częstość występowania choroby u australian silky terierów jest 3,76 razy większe niż u innych ras. Choroba ta jest kontrolowana poprzez iniekcje insuliny i dietę. W badaniu zdrowotnym ATCA z 2002 roku, cukrzyca została stwierdzona u 9,8% australijskich terierów. Przyczyny dziedziczenia tej choroby są nieznane.
Nadczynność kory nadnerczy/choroba Cushinga: to zaburzenie endokrynologiczne, które występuje, gdy nadnercza produkują zbyt dużo kortyzolu, hormonu stresu. Może to być spowodowane guzem przysadki mózgowej (w większości przypadków) lub guzami samego nadnercza. Kortyzol, w normalnych ilościach, pomaga organizmowi radzić sobie ze stresem, kontrolować metabolizm i funkcje odpornościowe, ale w nadmiarze prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych. W chorobie Cushinga nadmiar kortyzolu zakłóca równowagę organizmu, prowadząc do uszkodzenia tkanek, osłabienia układu odpornościowego, a także różnych objawów klinicznych. Wśród objawów klinicznych najczęstsze to zwiększone pragnienie i częste oddawanie moczu, co może prowadzić do odwodnienia. Często pojawia się też symetryczne wyłysienie na tułowiu, które jest charakterystyczne dla tego schorzenia, oraz powiększenie brzucha, wynikające z osłabienia mięśni brzusznych. Choroba ma także wpływ na metabolizm tłuszczów, co prowadzi do gromadzenia się tłuszczu w obrębie klatki piersiowej i brzucha. Diagnoza opiera się na badaniach laboratoryjnych, w tym testach hormonalnych, takich jak test hamowania deksametazonem. Leczenie może obejmować terapię farmakologiczną w celu kontrolowania nadmiernej produkcji kortyzolu lub zabieg chirurgiczny w przypadku guza nadnerczy.
Niedoczynność tarczycy: wrodzone autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, prowadzące do niewystarczającej produkcji hormonów tarczycy. Choroba ta może manifestować się objawami takimi jak osłabienie, przyrost masy ciała, wypadanie sierści, letarg oraz problemy skórne. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Stanowym Michigan wykazały, że 4,9% australijskich terierów testowanych na obecność przeciwciał przeciwko tarczycy miało wynik pozytywny (średnia dla wszystkich ras wynosi 7,5%). Choroba została odnotowana u 3,6% psów w badaniu zdrowotnym ATCA z 2002 roku. Diagnoza opiera się na badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu poziomu hormonów tarczycy. Leczenie polega na suplementacji hormonów tarczycy, co pozwala na kontrolowanie objawów i poprawę jakości życia psa.
Zaburzenia neurologiczne
Agresja: australian silky teriery wykazują zwiększoną agresję wobec ludzi oraz innych psów. Silky mają też skłonność do bronienia zasobów np. pożywienia. W przeprowadzonym w 2002 roku ACTA Health Survey problem zgłoszono u 3,8% tych psów.
Padaczka idiopatyczna: to choroba dziedziczna, którą charakteryzują napady drgawkowe o charakterze uogólnionym lub ogniskowym. Kontroluje się je, podając leki przeciwdrgawkowe. W ACTA Health Survey z 2002 roku chorobę zgłoszono u 2,1% australian silky terierów.
Choroba Gauchera/ Glukocerebrozydoza: to rzadka, dziedziczna choroba metaboliczna (spichrzeniowa), w której dochodzi do nagromadzenia glukozyloceramidu w komórkach organizmu, zwłaszcza w komórkach układu nerwowego, wątrobie i śledzionie. Z powodu defektu w enzymie glukocerebrozydazy, który normalnie rozkłada tę substancję, gromadzą się nieprzetworzone lipidy, co prowadzi do zaburzeń neurologicznych. Choroba objawia się najczęściej u psów w wieku 4-6 miesięcy i może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak drgawki, osłabienie mięśni, trudności w poruszaniu się, a także innych zaburzeń neurologicznych. Z czasem choroba prowadzi do upośledzenia funkcji narządów, co czyni ją schorzeniem o bardzo złym rokowaniu. Mechanizm dziedziczenia tej choroby u psów jest nieznany, jednak choroba jest uznawana za dziedziczną i może być przenoszona na potomstwo.
Dotyczące układu kostno-stawowego i mięśniowego
Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego: urazowe zerwanie więzadła krzyżowego przedniego jest jedną z najczęstszych przyczyn kulawizny u psów i może prowadzić do poważnych problemów z funkcjonowaniem stawu kolanowego. Zerwanie ACL najczęściej występuje w wyniku kontuzji, takich jak gwałtowne skręcenia lub obciążenie stawu, choć może mieć również podłoże degeneracyjne, szczególnie u starszych psów. Objawy tego schorzenia obejmują ból, obrzęk, trudności w chodzeniu, a także utratę stabilności stawu. W zależności od stopnia uszkodzenia więzadła, leczenie może obejmować zarówno terapię zachowawczą, jak i chirurgiczną. Zabieg chirurgiczny może polegać na rekonstrukcji więzadła lub stabilizacji stawu w celu przywrócenia jego funkcji i zmniejszenia bólu. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe dla poprawy rokowań i minimalizacji ryzyka dalszych uszkodzeń stawu.
Dotyczące układu moczowego i płciowego
Wnętrostwo: to stan, w którym jedno lub oba jądra nie zstępują do moszny, pozostając w jamie brzusznej lub w kanale pachwinowym. Jest to wrodzona wada rozwojowa, która może występować zarówno jednostronnie (jedno jądro) jak i obustronnie (oba jądra). Dokładny sposób dziedziczenia nie został jeszcze ustalony. Wnętrostwo może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak zwiększone ryzyko raka jąder oraz zaburzenia hormonalne, dlatego zaleca się interwencję chirurgiczną w celu usunięcia niezstąpionych jąder. Ponadto, psy z tym schorzeniem nie powinny być wykorzystywane do hodowli. U psów tej rasy występuje częściej niż u psów innych ras.
Cystynuria i kamica cystynowa: to wrodzone zaburzenie metaboliczne związane z nieprawidłowym metabolizmem cystyny, jednego z aminokwasów siarkowych. Jest to choroba dziedziczna, polegająca na utracie zdolności do prawidłowego wchłaniania cystyny w nerkach. Prowadzi to do jej nadmiernego wydalania z moczem i zwiększa ryzyko powstawania kamieni pęcherza moczowego, zwłaszcza w obecności sprzyjających warunków, takich jak zasadowe pH moczu. Objawy mogą obejmować: częste oddawanie moczu, krwiomocz, trudności w oddawaniu moczu lub całkowita niemożność jego oddania. Australian silky teriery są bardziej narażone na występowanie kamicy cystynowej niż psy innych ras.
Skłonność do chorób nowotworowych
Mastocytoma/guz z komórek tucznych: to nowotwór skóry, który powstaje w wyniku niekontrolowanego rozrostu komórek tucznych. Najczęściej przybiera formę guza zlokalizowanego w skórze właściwej lub tkance podskórnej. Nowotwór ten ma tendencję do lokalnego nawrotu, a w niektórych przypadkach może prowadzić do przerzutów, co sprawia, że jest to choroba potencjalnie zagrażająca życiu, jeśli nie zostanie odpowiednio wcześnie zdiagnozowana i leczona. Leczenie MCT zwykle polega na chirurgicznym usunięciu guza, a w przypadku bardziej zaawansowanych przypadków może być konieczna dodatkowa terapia, taka jak chemioterapia czy radioterapia, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Nowotwór komórek tucznych jest jednym z najczęściej występujących nowotworów skóry u psów, szczególnie u niektórych ras, w tym u australijskich terierów.
Inne choroby
U australian silky terierów odnotowano także: młodzieńcze zapalenie tkanki łącznej, przetrwały przewód tętniczy, rozszczep wargi/podniebienia, wrodzony przełyk olbrzymi.
Fundacja Ochrony Zwierząt Vet-Alert zapewnia opiekę weterynaryjną potrzebującym zwierzętom.
Żywienie i pielęgnacja
Pielęgnacja
Pielęgnacja sierści: nie jest skomplikowana, ale wymaga systematyczności.
- Czesanie: silky należy czesać trzy razy w tygodniu, aby zapobiec plątaniu się i filcowaniu włosa. Silky nie linieje, gubi pojedyncze włosy. Przed czesaniem należy spryskać sierść specjalną odżywką do włosów długich.
- Kąpiele: dla prawidłowej pielęgnacji powinno się wykapać go co 7-10 dni. Do kąpieli najlepiej użyć szamponu dla psów długowłosych oraz specjalistycznej odżywki.
- Strzyżenie sierści: Silky jest psem długowłosym i strzyżenie maszynką bezpowrotnie niszczy strukturę włosów.
Pielęgnacja zębów: zęby należy szczotkować codziennie, aby zapobiec odkładaniu się kamienia nazębnego, paradontozie i nieświeżemu zapachowi z pyszczka.
Pielęgnacja oczu: należy codziennie przemywać oczy letnią przegotowaną wodą lub specjalnym preparatem do przemywania oczu dla psów.
Pielęgnacja uszu: fizjologicznie nie wymagają szczególnej pielęgnacji. Po każdej kąpieli należy wytrzeć uszy do sucha.
Pielęgnacja pazurów: należy regularnie (nawet co dwa tygodnie) obcinać paznokcie specjalnymi nożycami.
Żywienie
- Wymaga zbilansowanej, pełnoporcjowej karmy, która zaspokoi jego potrzeby i będzie dostosowana do wieku i trybu życia.
- Może mieć nadmierny apetyt, dlatego należy kontrolować ilość spożywanej karmy i wagę psa.
- Można stosować gotowe karmy komercyjne lub żywić go w sposób tradycyjny.
Dołącz do grupy świadomych opiekunów
Ciekawostki o rasie
- Psy te były psami użytkowymi, wykorzystywanymi do tępienia myszy i szczurów.
- Chroniły australijskie domy przed jadowitymi wężami.
- Synonimy nazw rasy: Aussie, Broken-coated Toy Terrier (nazwa historyczna)
- Rejestry: AKC, UKC, FCI, CKC, KCGB (Związek Kynologiczny Wielkiej Brytanii), ANKC (Australian National Kennel Club), NKC (National Kennel Club).
- Australian silky terier jaki jest i na co choruje.
Australian silky terier jaki jest i na co choruje, opracowano na podstawie:
- Ackerman L. The Genetic Connection: A Guide to Health Problems in Purebred Dogs. Second edition. AAHA Press; 2011.
- Bell JS, Cavanagh KE, Tilley LP, Smith FW. Veterinary medical guide to dog and cat breeds. Jackson, Wyoming. Teton New Media; 2012.
- Gough A, Thomas A. Breed Predispositions to Disease in Dogs and Cats. 2nd Edition. Wiley-Blackwell; 2010.
- Crook A, Dawson S, Cote E, MacDonald S, Berry J. Canine Inherited Disorders Database [Internet]. University of Prince Edward Island. 2011. [cited 2013 Apr 11]. Available from: http://ic.upei.ca/cidd/breed/silky-terrier
- Breed Specific Health Concerns [Internet]. American Kennel Club Canine Health Foundation, Inc. [cited 2013 Apr 11]. Available from: http://www.akcchf.org/canine-health/breed-specific-concerns/?breed=silky-terrier