Akatalasemia: to rzadka choroba genetyczna, spowodowana mutacją w genie odpowiedzialnym za produkcję enzymu katalazy. Brak tego enzymu prowadzi do kumulacji wolnych rodników tlenowych w organizmach psów, co może uszkadzać komórki i narządy, w tym wątrobę, nerki oraz układ nerwowy. Choroba dziedziczy się autosomalnie recesywnie, co oznacza, że oba rodzice muszą być nosicielami wadliwego genu, aby ich potomstwo zachorowało. Objawy akatalasemi mogą obejmować zaburzenia funkcjonowania wątroby i nerek, zwiększoną podatność na infekcje, problemy neurologiczne i skórne, w tym utrudnione gojenie się ran. Leczenie jest objawowe, a diagnostyka opiera się na badaniach genetycznych. Ważne jest unikanie stresu oksydacyjnego, który pogarsza stan zdrowia psa.

Chondrodystrofia/karłowatość: to choroba dziedziczona autosomalnie recesywnie. Dotknięte nią osobniki charakteryzują się niskim wzrostem, nieproporcjonalną budową ciała, z krótkimi kończynami i długim tułowiem. Dodatkowo, psy dotknięte chondrodystrofią mogą mieć skróconą szyję, szeroką czaszkę oraz skrzywione i zdeformowane kończyny. Często rozwija się u nich również przewlekłe zapalenie stawów, które powoduje ból i ogranicza ruchomość. Objawy chondrodystrofii mogą obejmować problemy z poruszaniem się i ograniczoną mobilność, wynikające z rozwoju zmian zwyrodnieniowych w stawach. W diagnostyce choroby stosuje się zdjęcia rentgenowskie, które umożliwiają wykrycie charakterystycznych zmian w kościach, takich jak punktowe jasne plamki w kościach nadgarstka u szczeniąt poniżej 3. miesiąca życia oraz kompresję kręgu L7 u psów powyżej 6. miesiąca życia. Obecnie trwają badania genetyczne, prowadzone przez laboratoria takie jak to Marka Neffa, mające na celu zidentyfikowanie wadliwego genu odpowiedzialnego za tę chorobę.

Dysplazja stawów biodrowych: dziedziczna, wielogenowa choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych, której może towarzyszyć stan zapalny. 

Dysplazja stawów łokciowych: wielogenowe, dziedziczne schorzenie, dotyczące stawów łokciowych. W tym schorzeniu wyróżniamy: niepołączony wyrostek łokciowy dodatkowy (UAP), fragmentacja przyśrodkowego wyrostka dziobiastego (FCP), osteochondroza (OCD) oraz niedopasowanie powierzchni stawowych (EI). Dysplazja może powodować ból, sztywność stawów i kulawiznę. Towarzyszący jej stan zapalny może prowadzić do zwyrodnienia tych stawów. 

Jaskra pierwotna wąskiego kąta: dziedziczona w sposób autosomalny recesywny choroba, podczas której dochodzi do podwyższenia ciśnienia wewnątrz gałki ocznej, co może prowadzić do uszkodzenia nerwów wzrokowych i trwałej utraty wzroku. Pierwsze objawy mogą pojawić się u zwierząt w wieku 1-2 lat, a choroba rozwija się wskutek zaburzenia odpływu cieczy wodnistej z oka. Jaskra tego typu jest trudna do wykrycia we wczesnym stadium, ponieważ zwierzęta często nie wykazują widocznych objawów bólu czy dyskomfortu, co opóźnia diagnozę. Rozpoznanie opiera się na wynikach badań tonometrycznych oraz gonioskopii, która pozwala ocenić kąt przesączania cieczy wodnistej. U beagle z jaskrą pierwotną wąskiego kąta często obserwuje się podwyższony poziom białka miocyliny w cieczy wodnistej oka, co jest wskaźnikiem tej choroby. Nosiciele tej mutacji, czyli osobniki heterozygotyczne, mają umiarkowanie podwyższony poziom miocyliny. Chociaż często nie wykazują objawów klinicznych, mogą przekazać wadliwy gen potomstwu. 

Niedobór czynnika VII krzepnięcia krwi: to choroba dziedziczona autosomalnie recesywnie, która prowadzi do łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń krzepnięcia u psów tej rasy. Jest wynikiem mutacji w genie cFVII, który odpowiada za produkcję czynnika VII, niezbędnego do prawidłowego przebiegu procesu krzepnięcia krwi. W wyniku tego niedoboru psy mogą doświadczać problemów z krwawieniami, które mogą występować po urazach, zabiegach chirurgicznych, a także w wyniku nadmiernego krwawienia z nosa czy dziąseł. Choroba ta może nie dawać objawów w lekkiej formie, ale w przypadkach umiarkowanych może prowadzić do problemów z gojeniem się ran oraz trudności w zatrzymaniu krwawienia. Testy genetyczne dostępne na rynku umożliwiają wykrycie nosicieli mutacji, co jest szczególnie przydatne w hodowli, by zapobiegać rozprzestrzenianiu się tej wady w populacji.

Niedobór kinazy pirogronianowej: to dziedziczne zaburzenie genetyczne, które charakteryzuje się brakiem lub znacznym niedoborem aktywności enzymu kinazy pirogronianowej. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w procesie glikolizy, czyli rozkładu glukozy na energię. U psów dotkniętych PKD, niedobór tego enzymu prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania czerwonych krwinek, co skutkuje ich przedwczesnym rozpadem. Schorzenie dziedziczone jest w sposób autosomalny recesywny. Psy z PKD cierpią z powodu niedokrwistości, ponieważ ich czerwone krwinki rozpadają się szybciej niż u zdrowych psów. Objawy mogą obejmować osłabienie, zmęczenie, brak apetytu, bladość dziąseł, a w cięższych przypadkach nawet żółtaczkę. Psy z PKD są również bardziej podatne na infekcje i mają problemy z gojeniem się ran. Dostępny jest test genetyczny, który pozwala na identyfikację psów dotkniętych tą chorobą oraz nosicieli mutacji.

Zespół Imerslund-Gräsbeck: to choroba dziedziczna, przekazywana autosomalnie recesywnie, co oznacza, że oboje rodzice muszą być nosicielami mutacji w obrębie genu CUBN, aby ich potomstwo miało ryzyko zachorowania. Mutacja w tym genie prowadzi do zaburzenia wchłaniania witaminy B12 (kobalaminy) w jelicie cienkim, co skutkuje niedoborem tej witaminy w organizmie. Brak kobalaminy prowadzi do zaburzeń w układzie krwiotwórczym (najczęściej anemii) oraz objawów neurologicznych, takich jak uszkodzenia mózgu i układu nerwowego, które mogą powodować różne dolegliwości, w tym problemy z koordynacją, drżenie mięśni czy zaburzenia równowagi. Do objawów klinicznych zalicza się także anoreksję, letarg, brak przyrostu masy ciała oraz pogorszenie samopoczucia po posiłkach. U zwierząt można również zaobserwować anemię i nadmiar białka w moczu (proteinurię). Choroba ta jest szczególnie dotkliwa u psów rasy beagle, gdzie objawy pojawiają się wcześniej i mają bardziej ciężki przebieg niż u psów rasy border collie, które również mogą mieć mutację tego genu, ale przebieg choroby u nich jest łagodniejszy. Leczenie zespołu Imerslund-Gräsbeck polega na suplementacji witaminą B12. Regularne podawanie tej witaminy w diecie pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu kobalaminy we krwi, co poprawia stan zdrowia psa. 

Zespół Musladin-Leuke /zespół chińskiego beagle: to dziedziczona autosomalnie recesywnie, choroba spowodowana mutacją w genie ADAMTSL2. Mutacja uniemożliwia prawidłowy rozwój skóry i tkanki łącznej. Objawy kliniczne są zwykle są zauważalne tuż po urodzeniu i obejmują sztywne, czasami przykurczone stawy, które powodują, że psy chodzą na palcach zamiast na całych łapach. Dodatkowo osobniki dotknięte chorobą są mniejsze niż zdrowe szczenięta, mają nieprawidłowo wykształcone uszy i grubą, napiętą skórę. Inne cechy tego zaburzenia to szerokie płaskie czoło z szeroko rozstawionymi skośnymi oczami i wysoko osadzonymi uszami. Psy mogą również wykazywać brak postępów w rozwoju, napady padaczkowe lub bóle fantomowe. Objawy postępują, dopóki zwierzęta nie osiągną wieku około 1 roku. Psy z tym zaburzeniem zazwyczaj mają normalną długość życia, ale często zapadają na artretyzm. Dostępny jest test genetyczny, który pozwala na identyfikację psów dotkniętych tą chorobą oraz nosicieli mutacji. 

Zwichnięcie rzepki: wielogenowa, dziedziczna choroba polegająca na wrodzonej wiotkości więzadeł rzepki, prowadzącej do jej przemieszczenia na stronę przyśrodkową lub boczną poza bloczek kości udowej. Objawia się kulawizną, bolesnością, a nieleczona może prowadzić do zwyrodnienia stawu kolanowego i przewlekłego bólu. Leczenie chirurgiczne jest zalecane w przypadku wystąpienia objawów klinicznych. 

Zwyrodnienie błony odblaskowej oka: to rzadka, genetyczna choroba dziedziczona autosomalnie recesywnie. Choroba ta prowadzi do stopniowego zaniku błony odblaskowej, która u psów odpowiada za poprawę widzenia w słabym oświetleniu. Błona odblaskowa to warstwa komórek zawierająca melaninę, która odbija światło wewnątrz oka, zwiększając ilość światła docierającego do siatkówki. W wyniku mutacji genetycznej, rozwój melanosomów (komórek zawierających melaninę) jest nieprawidłowy, co prowadzi do degeneracji błony odblaskowej. Choroba ta nie wpływa na widzenie w normalnych warunkach oświetleniowych, ponieważ siatkówka oka pozostaje nieuszkodzona. Jednak psy z tym schorzeniem mogą mieć trudności z widzeniem w bardzo ciemnym otoczeniu. Zwyrodnienie błony odblaskowej oka jest diagnozowane na podstawie badania dna oka. Badanie to pozwala na ocenę stanu błony odblaskowej i identyfikację charakterystycznych zmian. Obecnie nie istnieje leczenie przyczynowe tej choroby. W związku z tym, że choroba nie upośledza widzenia w normalnych warunkach, leczenie zazwyczaj nie jest konieczne. Zaleca się jednak regularne badania okulistyczne w celu monitorowania postępu choroby.

Zwyrodnienie kory móżdżku noworodków: to rzadka, dziedziczona w sposób autosomalnie recesywny choroba neurologiczna występująca u psów rasy beagle. NCCD prowadzi do degeneracji komórek nerwowych w móżdżku, co skutkuje problemami z koordynacją ruchową i równowagą. Objawy choroby zazwyczaj pojawiają się w bardzo młodym wieku, często już w pierwszych tygodniach życia psa. Wśród typowych objawów znajdują się drżenie mięśni, ataksja, a także trudności z utrzymaniem równowagi. Z czasem stan psa może się pogarszać, a zwierzę może stać się całkowicie niesprawne w poruszaniu się. Choroba prowadzi do stopniowego pogorszenia jakości życia, a obecnie nie ma skutecznego leczenia. W leczeniu skupia się głównie na łagodzeniu objawów i wspieraniu psa w codziennym życiu. Choroba związana jest z mutacją w genie SPTBN2, a dostępny test genetyczny pozwala na identyfikację nosicieli tej mutacji i unikanie rozprzestrzeniania się choroby w populacji.