Kastracja to chirurgiczne usunięcie jajników i zwykle macicy u samic, a u samców chirurgiczne usunięcie jąder. Kastracja zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów i eliminuje możliwość zajścia w ciążę przez zwierzę lub spłodzenia niechcianych szczeniąt.

Wykonanie tej operacji pozwala wykorzystać sytuację, gdy zwierzę jest w znieczuleniu, aby zidentyfikować i zaradzić niektórym chorobom, które mogą się w przyszłości rozwinąć, np. prześwietlenie stawów lub usunięcie przetrwałego zęba.

Choroba zwyrodnieniowa stawów: jest przewlekłym, postępującym schorzeniem układu ruchu, w którym dochodzi do stopniowej degeneracji chrząstki stawowej, przebudowy kości podchrzęstnej oraz rozwoju wtórnego stanu zapalnego w obrębie stawu. Proces ten prowadzi do utraty prawidłowej funkcji stawu, ograniczenia jego ruchomości oraz przewlekłego bólu. Objawy kliniczne obejmują kulawiznę o różnym nasileniu, sztywność po odpoczynku, niechęć do ruchu, trudności ze wstawaniem oraz spadek aktywności fizycznej. U greyhoundów choroba może rozwijać się wtórnie do wcześniejszych urazów ortopedycznych związanych z intensywnym wysiłkiem lub procesem starzenia. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje kontrolę masy ciała, odpowiednio dobraną aktywność fizyczną, rehabilitację oraz stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. W internetowym badaniu zdrowia greyhoundów chorobę zwyrodnieniową stawów zgłoszono u około 17,5% psów.

Choroba kości trzeszczkowych: jest schorzeniem ortopedycznym obserwowanym przede wszystkim u greyhoundów wyścigowych. Dotyczy niewielkich kości trzeszczkowych położonych przy stawach śródręczno-paliczkowych kończyn przednich, najczęściej drugiej i siódmej kości trzeszczkowej. W przebiegu choroby dochodzi do ich fragmentacji, czyli powstawania pęknięć i oddzielania się drobnych fragmentów kostnych, co prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego oraz wtórnych zmian zwyrodnieniowych stawów. Objawy obejmują kulawiznę kończyny przedniej, ból podczas obciążania łapy oraz pogorszenie wydolności ruchowej. U niektórych psów objawy pojawiają się nagle po wysiłku, podczas gdy u innych rozwijają się stopniowo. Badania wskazują, że mniejsza liczba otworów naczyniowych w kościach trzeszczkowych może zwiększać ryzyko rozwoju choroby poprzez pogorszenie ich ukrwienia i zdolności do regeneracji.

Złamanie centralnej kości stępu: jest charakterystycznym urazem występującym przede wszystkim u greyhoundów wyścigowych. Schorzenie rozwija się w wyniku długotrwałego przeciążania kończyny i stopniowego gromadzenia się mikrouszkodzeń kostnych, które z czasem łączą się w większe pęknięcia prowadzące do pełnego złamania kości centralnej stępu. Zmiany najczęściej dotyczą prawej kończyny miednicznej, która podczas wyścigów jest zwykle bardziej obciążana jako zewnętrzna kończyna na zakrętach toru. Objawy obejmują nagłą, silną kulawiznę, ból, obrzęk okolicy stawu skokowego oraz całkowitą lub częściową niechęć do obciążania kończyny. Leczenie zazwyczaj wymaga interwencji chirurgicznej oraz długotrwałej rehabilitacji.

Zwyrodnieniowe zwężenie lędźwiowo-krzyżowe/zespół końskiego ogona: jest schorzeniem neurologiczno-ortopedycznym polegającym na zwężeniu kanału kręgowego w okolicy połączenia odcinka lędźwiowego i krzyżowego kręgosłupa. Powoduje ono ucisk korzeni nerwowych tworzących tzw. ogon koński (cauda equina), co prowadzi do przewlekłego bólu oraz postępujących zaburzeń neurologicznych. Objawy mogą obejmować bolesność okolicy lędźwiowo-krzyżowej, trudności przy wstawaniu, niechęć do skakania, osłabienie kończyn tylnych, zaburzenia koordynacji ruchowej oraz kulawiznę. W bardziej zaawansowanych przypadkach mogą występować zaburzenia oddawania moczu i kału. Rozpoznanie opiera się na badaniu neurologicznym oraz zaawansowanych badaniach obrazowych, takich jak rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa. 

Choroba krążków międzykręgowych: jest schorzeniem kręgosłupa polegającym na uszkodzeniu lub przemieszczeniu materiału krążka międzykręgowego, który może uciskać rdzeń kręgowy lub korzenie nerwowe. Następstwem jest rozwój bólu oraz objawów neurologicznych o różnym nasileniu. Objawy kliniczne obejmują ból grzbietu lub szyi, niechęć do ruchu, szuranie pazurami po podłożu, zaburzenia koordynacji ruchowej, osłabienie kończyn, niedowłady, a w ciężkich przypadkach całkowity paraliż. Nasilenie objawów zależy od lokalizacji i stopnia ucisku struktur nerwowych. Leczenie może obejmować postępowanie zachowawcze lub chirurgiczne, w zależności od ciężkości zmian. 

Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego: jest jednym z najczęstszych urazów stawu kolanowego u psów, wskutek którego dochodzi do częściowego lub całkowitego uszkodzenia więzadła stabilizującego staw kolanowy. Skutkuje to jego niestabilnością i rozwojem wtórnych zmian zwyrodnieniowych. U greyhoundów zerwanie więzadła może mieć charakter urazowy i być związane z gwałtownymi przeciążeniami podczas biegu lub nagłymi zmianami kierunku ruchu. Objawy obejmują nagłą kulawiznę kończyny miednicznej, ból, ograniczenie ruchomości stawu oraz niechęć do obciążania chorej nogi. Nieleczona niestabilność prowadzi do postępującego zwyrodnienia stawu kolanowego i przewlekłego bólu. Leczeniem z wyboru jest zazwyczaj zabieg chirurgiczny połączony z odpowiednio prowadzoną rehabilitacją. 

Kostniakomięsak: jest to złośliwy nowotwór kości wywodzący się z komórek tkanki kostnej, charakteryzujący się agresywnym wzrostem miejscowym oraz wysokim potencjałem do przerzutów, szczególnie do płuc. U greyhoundów najczęściej lokalizuje się w kościach kończyn, gdzie powoduje postępującą destrukcję tkanki kostnej, silny ból oraz kulawiznę narastającą w czasie. W badaniach populacyjnych u tej rasy obserwowano różne lokalizacje zmian, przy czym najczęściej zajętą kością był bliższy odcinek kości ramiennej, a także dalsze odcinki kości promieniowej, bliższy i dalszy odcinek kości piszczelowej oraz kość udowa. Średni wiek zachorowania wynosił około 9,9 roku. Leczenie ma najczęściej charakter radykalny i obejmuje amputację kończyny oraz chemioterapię, jednak rokowanie pozostaje ostrożne.

Chłoniak/chłoniak złośliwy: jest to nowotwór układu chłonnego wywodzący się z limfocytów B lub T, który może obejmować zarówno węzły chłonne, jak i narządy wewnętrzne. Przebieg choroby jest zróżnicowany i zależy od postaci klinicznej oraz typu komórek nowotworowych. Objawy mogą obejmować powiększenie węzłów chłonnych, apatię, spadek masy ciała, osłabienie, zaburzenia apetytu oraz objawy związane z zajęciem narządów wewnętrznych, takich jak wątroba, śledziona czy przewód pokarmowy. W niektórych przypadkach może występować postać skórna (mycosis fungoides). W internetowym badaniu zdrowia greyhoundów częstość występowania chłoniaka wynosiła około 1,1%.

Naczyniakomięsak: jest to wyjątkowo agresywny nowotwór wywodzący się z komórek śródbłonka naczyń krwionośnych, najczęściej obejmujący śledzionę, wątrobę, serce lub szpik kostny. Choroba przez długi czas może przebiegać skrycie, a pierwszym objawem bywa nagłe pogorszenie stanu ogólnego związane z krwotokiem wewnętrznym wynikającym z pęknięcia guza. U greyhoundów obserwuje się zwiększone ryzyko występowania zarówno postaci trzewnych, jak i pozatrzewnych naczyniakomięsaków oraz naczyniaków w porównaniu do innych ras. Objawy kliniczne obejmują osłabienie, bladość błon śluzowych, omdlenia, powiększenie brzucha oraz objawy wstrząsu. Rokowanie jest bardzo ostrożne, a choroba często rozpoznawana jest w zaawansowanym stadium. W badaniach ankietowych częstość występowania wynosiła około 1,1%.