Bloodhound jaki jest i na co choruje
O czym przeczytasz w artykule:
Bloodhound jaki jest i na co choruje?
Waga: ♀40-48 kg ♂46-54 kg | Wysokość w kłębie: ♀58-60 cm ♂58-61 cm
Średnia długość życia: 7 – 9 lat | Dojrzałość: 18 m-cy | Początek starzenia: 5 lat | Maksymalna długość życia: 13 lat
Dostępne badania genetyczne: hipertermia złośliwa (Malignant Hyperthermia MH), mielopatia zwyrodnieniowa SOD1A (Degenerative Myelopathy DM), chondrodysplazja i chondrodystrofia (Chondrodysplasia CDPA and -dystrophy CDDY and IVDD risk), hiperurikozuria (Hyperuricosuria SLC), postępujący zanik siatkówki (Progressive retinal atrophy prcd-PRA).
Badania przed dopuszczeniem do hodowli
Wymagane badania obejmują: badanie radiologiczne stawów biodrowych i łokciowych (ocena w kierunku dysplazji), badanie serca oraz test DNA w kierunku mielopatii zwyrodnieniowej.
Zalecane badania obejmują: badanie oczu CERF (po skończeniu 12 miesięcy), ocenę rzepek oraz profil tarczycowy, w tym badanie autoprzeciwciał.
Bloodhound w skrócie
Zalety
- Wytrzymały, silny, odporny na trudne warunki.
- Spokojny, łagodny i przyjazny w kontaktach z ludźmi.
- Inteligentny, szybko się uczy i chętnie współpracuje z przewodnikiem.
- Lojalny i przywiązany do opiekunów.
- Czujny, ale nie agresywny.
Wady
- Może mieć problemy zdrowotne związane z nadwagą i stawami.
- Wymaga dużej dawki ruchu, źle znosi nudę.
- Dobrze odnajduje się w pracy, wykorzystywany przez służby ratunkowe i policję.
- Wybitny tropowiec, doskonały w śledzeniu zapachów przez długi czas.
Wygląd Bloodhound
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Bloodhound to duży, potężny pies o solidnej, atletycznej budowie. Charakteryzuje się mocną sylwetką, długim grzbietem i szeroką klatką piersiową. Jego ciało jest proporcjonalne i silne, a jednocześnie zwinne, co zapewnia mu wytrzymałość i doskonałe zdolności tropienia.
Głowa bloodhounda jest długa, wąska i wyważona, z wyraźnie zaznaczonym stopem. Czaszka jest płaska, a kufa długa i lekko zaokrąglona, co ułatwia psu oddychanie podczas intensywnej pracy. Oczy są głęboko osadzone, ciemno orzechowe, o spokojnym i wyważonym wyrazie, nadając mu tajemniczy, ale przyjazny wygląd.
Nos jest duży, ciemny i ma dobrze rozwinięte nozdrza, co wspomaga jego doskonały węch. Uszy są długie, zwisające i osadzone nisko na głowie, miękkie i poruszające się blisko ziemi podczas tropienia, co pomaga kierować zapachy w stronę nosa.
Szyja jest umiarkowanie długa, lekko łukowata, silnie umięśniona i dobrze osadzona na barkach, co podkreśla jego majestatyczną postawę. Tułów jest mocny, z prostym grzbietem i dobrze rozwiniętymi lędźwiami. Klatka piersiowa jest szeroka, głęboka i dobrze wysklepiona, co zapewnia psu odpowiednią pojemność płuc, umożliwiając długotrwałą pracę w trudnych warunkach.
Kończyny bloodhounda są długie, mocne, proporcjonalne i dobrze umięśnione, co zapewnia stabilność i wydolność w czasie tropienia. Łapy są mocne, z dobrze rozwiniętymi palcami i pazurami, co zapewnia doskonałą przyczepność na różnych nawierzchniach. Ogon bloodhounda jest długi, lekko zakrzywiony, noszony wysoko i naturalnie w ruchu.
Sierść jest krótka, gęsta i przylegająca do ciała, co zapewnia jej łatwość w utrzymaniu. Umaszczenie bloodhounda może obejmować kolory czarny podpalany, brązowy, płowy lub kombinację tych kolorów z ciemnymi plamami, które podkreślają jego charakterystyczny wygląd. Ruch bloodhounda jest powolny, ale pełen gracji – sprężysty, energiczny i pełen precyzji, co czyni go wyjątkowo efektywnym tropicielem.
Charakter bloodhounda
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Bloodhound to pies o łagodnym, przyjaznym i spokojnym charakterze, znany z niezwykłej cierpliwości i opanowania. Jest przyjazny zarówno w stosunku do ludzi, jak i innych zwierząt, co czyni go idealnym psem rodzinnym.
Bloodhoundy są bardzo oddane i lojalne, a jednocześnie delikatne, co sprawia, że dobrze radzą sobie z dziećmi oraz osobami starszymi. Pomimo swojej łagodności, bloodhoundy są również niezwykle zdeterminowane i wytrwałe, zwłaszcza podczas wykonywania zadań związanych z tropieniem. Gdy złapią zapach, stają się nieustępliwe i potrafią przez długi czas skupić się na śledzeniu.
Ich niezależność i instynkt tropiciela oznaczają jednak, że mogą być dość uparte, co może sprawiać trudności w szkoleniu, zwłaszcza jeśli właściciel nie jest konsekwentny. Są inteligentne, ale ich niezależna natura sprawia, że lepiej reagują na łagodne, ale stanowcze metody wychowawcze. Choć bloodhoundy bywają niezależne, potrzebują bliskości i uwagi ze strony człowieka. Nie lubią długotrwałej samotności i mogą czuć się nieszczęśliwe, jeśli nie mają odpowiedniej dawki interakcji.
Najlepszy dom dla bloodhounda
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Najlepszy dom dla bloodhounda to taki, który zapewni mu dużo przestrzeni i aktywności, jednocześnie dbając o jego potrzeby emocjonalne. Bloodhoundy to psy o dużej energii i silnym instynkcie tropienia, więc idealnie sprawdzą się w domu z dużym, ogrodzonym terenem, gdzie będą mogły bezpiecznie biegać i eksplorować. Otwarte przestrzenie są ważne, ponieważ bloodhoundy uwielbiają podążać za zapachami, a ich instynkt łowiecki może prowadzić do ucieczek, jeśli nie są odpowiednio zabezpieczone.
Mimo że bloodhoundy są dość duże, dobrze radzą sobie w domu, ale nie nadają się do życia w małych mieszkaniach bez możliwości regularnych, długich spacerów. Potrzebują codziennej aktywności, zarówno fizycznej, jak i umysłowej, by zaspokoić swoje potrzeby. Dobrze się czują wykonując ćwiczenia węchowe.
Bloodhoundy to psy towarzyskie, które źle znoszą długotrwałą samotność. Najlepszy dom to taki, w którym właściciele mają czas i cierpliwość, by poświęcać psu uwagę, zwłaszcza że są to zwierzęta przywiązane do swoich opiekunów.
To również rasa, która wymaga konsekwentnego, ale łagodnego podejścia do wychowania, ponieważ mogą być uparte i niezależne. Opiekun bloodhounda powinien być osobą cierpliwą, zaangażowaną i gotową na regularną pracę z psem, który jest inteligentny, ale bywa uparty. Bloodhoundy to psy wymagające odpowiedniej ilości ruchu i stymulacji umysłowej, dlatego opiekun musi być aktywny i chętny do zapewnienia im codziennych spacerów oraz zabaw, zwłaszcza tych związanych z tropieniem. Z tego powodu najlepiej sprawdzą się w domach, gdzie właściciele mają czas i energię na regularne aktywności na świeżym powietrzu.
Choć bloodhoundy są łagodne i przyjazne, co czyni je odpowiednimi towarzyszami dla rodzin z dziećmi, ich duży rozmiar i energia mogą czasem sprawiać problemy. Z uwagi na to, że mogą być nieświadome swojej siły, ważne jest, aby nadzorować interakcje z małymi dziećmi, by uniknąć przypadkowych wypadków. Bloodhoundy są cierpliwe i spokojne wobec dzieci, a ich przyjazne usposobienie sprawia, że są doskonałymi psami rodzinnymi.
Bloodhoundy mogą być dobrymi towarzyszami dla osób starszych pod warunkiem że opiekun jest w stanie sprostać ich potrzebom ruchowym. Ze względu na ich duże wymagania dotyczące aktywności fizycznej i tendencję do tropienia, mogą nie być idealnym wyborem dla osób, które preferują spokojny tryb życia. Jednak w przypadku seniorów, którzy są wciąż aktywni i lubią spędzać czas na świeżym powietrzu, bloodhound może być lojalnym, przyjaznym towarzyszem.
Wzorzec: Bloodhound FCI Standard N° 84 / 22.06.2001
BLOODHOUND JAKI JEST I NA CO CHORUJE
- Pochodzenie: Belgia (Ardeny)
- Użytkowość: Duży pies gończy, pies tropiący, pies myśliwski
- Klasyfikacja FCI: Grupa 6 Psy gończe i rasy pokrewne. Sekcja 1 Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne 1.1 Duże psy gończe
Podlega próbom pracy - Możliwość zakupu w Polsce: tak
- Cena psa z rodowodem FCI: 4500-6000 zł
FUNDACJA VET-ALERT
WESPRZYJ NASZĄ DZIAŁALNOŚĆ
Bloodhound - skąd pochodzi - historia rasy
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Bloodhound wywodzą się od starożytnych psów myśliwskich, które towarzyszyły Celtom podczas polowań. Wybierano do tych zadań najlepsze psy, charakteryzujące się doskonałym węchem, zwinnością i wytrzymałością. Ich umiejętności szybko zyskały popularność poza granicami ich ojczyzny.
Bloodhoundy zyskały szczególne uznanie u mnichów z klasztoru św. Huberta w górach Ardeńskich, którzy hodowali te psy na potrzeby francuskiego dworu królewskiego. W zamian za dostarczenie określonej liczby bloodhoundów, mnisi byli zwolnieni z podatków. Hodowla tej rasy w klasztorze trwała do XIII wieku.
W XI wieku bloodhoundy towarzyszyły Normanom, kiedy ci pod wodzą Wilhelma Zdobywcy najechali Anglię. Z tego powodu psy szybko rozprzestrzeniły się na Wyspach Brytyjskich. Anglicy nazywali je „blue blood hounds”, co oznaczało psy o czystej, „niebieskiej” krwi, jednak z czasem nazwa została skrócona do „bloodhound”.
Kiedy odkryto Amerykę, emigranci zabrali te psy ze sobą. Wykorzystywano je między innymi do tropienia zbiegłych niewolników, ale okazały się zbyt łagodne do tego zadania, co doprowadziło do ich krzyżowania z psami bojowymi, z czego wyewoluowała rasa fila brasileiro. Bloodhoundy były cenione głównie za swoje zdolności myśliwskie, dlatego też krzyżowano je z innymi rasami psów gończych. Wskutek tego praktycznie wszystkie współczesne rasy gończe, posiadają w swoim rodowodzie bloodhounda.
Rasa ta niemal wyginęła w czasie rewolucji francuskiej, ponieważ była kojarzona z arystokracją i nie była tolerowana przez rewolucjonistów. Na szczęście hodowle w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych ocaliły tę rasę przed wyginięciem. Bloodhoundy są wykorzystywane w służbach policyjnych zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i USA.
Bloodhoundy stały się także inspiracją dla wielu artystów, w tym Walta Disneya, który wzorował na nich postacie Pluto i Goofiego. Zarówno Francja, jak i Anglia przypisują sobie stworzenie tej rasy, ale Międzynarodowa Federacja Kynologiczna uznała Belgię za ojczyznę bloodhoundów, ponieważ to w belgijskim klasztorze św. Huberta rozpoczęto ich hodowlę.
Rasa bloodhound została uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) w 1966 roku, w grupie 6 (psy gończe, posokowce). Natomiast American Kennel Club (AKC) uznał ją znacznie wcześniej, bo już w 1885 roku.
Do Polski bloodhoundy dotarły najprawdopodobniej za czasów Ludwika Węgierskiego. Stały się ulubieńcami polskiej arystokracji, a psy tej rasy posiadali m.in. król Zygmunt Stary i jego syn Zygmunt August. Największą popularność w Polsce bloodhoundy osiągnęły w latach 80. XX wieku.
Użytkowość rasy
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Bloodhoundy to psy, które od wieków cenione są przede wszystkim za swoje wyjątkowe zdolności tropienia. Dzięki niezwykle czułemu węchowi należą do najlepszych psów gończych na świecie.
Ich umiejętności tropienia były tradycyjnie wykorzystywane podczas polowań na dużą zwierzynę, taką jak jelenie czy dziki. Potrafią śledzić zapach przez długie godziny, nawet w trudnych warunkach terenowych i pogodowych, co czyni je niezastąpionymi towarzyszami myśliwych.
Obecnie bloodhoundy są często wykorzystywane w akcjach poszukiwawczych i ratunkowych. Służby ratunkowe, takie jak policja, używają ich do odnajdywania zaginionych osób. Dzięki zdolnościom do rozpoznawania ludzkiego zapachu na dużą odległość, a nawet po upływie kilku dni, bloodhoundy są niezwykle skuteczne w takich działaniach. Ich węch sprawdza się także w śledzeniu przestępców, przez co są one używane w pracy policyjnej.
W wielu krajach, takich jak Wielka Brytania czy Stany Zjednoczone, bloodhoundy są wykorzystywane do tropienia podejrzanych, a ich zdolność identyfikacji zapachu bywa uznawana jako dowód w postępowaniu sądowym. Choć nie są powszechnie używane do wykrywania narkotyków czy materiałów wybuchowych, ich węch sprawia, że mogą być skuteczne także w zadaniach związanych z identyfikacją specyficznych zapachów.
Ponadto, bloodhoundy są doskonałymi psami rodzinnymi. Ich łagodne usposobienie i przyjazny charakter sprawiają, że mogą pełnić rolę psów wsparcia emocjonalnego, pomagając osobom borykającym się z trudnościami emocjonalnymi lub stresami dnia codziennego.
Predyspozycje bloodhoundów do chorób
Ogólne informacje zdrowotne
Bloodhoundy są zazwyczaj zdrowymi psami, odpowiednia dieta i aktywność fizyczna są kluczowe dla utrzymania ich zdrowia i dobrego samopoczucia.
Choroby zębów
Bloodhound jaki jest i na co choruje? Choroby zębów to jeden z najczęstszych problemów przewlekłych u zwierząt domowych, które nie mają regularnie szczotkowanych zębów. Na zębach początkowo zalegają resztki jedzenia, następnie na widocznych częściach zębów odkłada się kamień nazębny i prowadzi do infekcji dziąseł i korzeni zębów.
Jeśli nie zapobiegniesz chorobom zębów na początku regularnie usuwając resztki jedzenia, to trzeba będzie leczyć bardziej zaawansowane stadia choroby, co będzie Ciebie znacznie droższe. W ciężkich przypadkach pies może stracić zęby, a w wyniku przewlekłej infekcji zębów jest narażony na uszkodzenie narządów wewnętrznych. Poza tym, będzie milszym towarzyszem, jeśli nie powala wszystkich swoim śmierdzącym psim oddechem!
Infekcje
Bloodhoundy są podatne na infekcje bakteryjne i wirusowe – tak samo, jak psy innych ras. Najważniejsze choroby zakaźne to: z parwowiroza, wścieklizna i nosówka. Wielu z tych infekcji można zapobiec poprzez szczepienia, które powinny być dostosowane do chorób występujących w danym regionie, wieku i innych czynników.
Otyłość
Otyłość może być poważnym problemem zdrowotnym u airedale terierów. Jest to poważna choroba, która może powodować lub nasilać problemy ze stawami, zaburzenia metaboliczne i trawienne, powodować ból i sprzyjać chorobom serca.
Chociaż kuszące jest dawać jedzenie za każdym, gdy pupil popatrzy na ciebie błagalnie, pamiętaj, że lepiej jest go przytulić lub zabrać na spacer niż po kryjomu dokarmiać. On poczuje się lepiej i Ty też!
Pasożyty
Bloodhound narażony jest na pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne, takie jak: tęgoryjce, glisty, nicienie sercowe, włosogłówki, pchły, kleszcze i inne. Niektóre z tych pasożytów mogą zostać przeniesione na Ciebie lub członka Twojej rodziny i stanowią poważny problem dla wszystkich. W przypadku psa pasożyty te mogą powodować ból, dyskomfort, a nawet śmierć, dlatego ważne jest, regularne badanie i profilaktyczne odrobaczanie.
Kastracje
Kastracja to chirurgiczne usunięcie jajników i zwykle macicy u samic, a u samców chirurgiczne usunięcie jąder. Kastracja zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych rodzajów nowotworów i eliminuje możliwość zajścia w ciążę przez zwierzę lub spłodzenia niechcianych szczeniąt.
Wykonanie tej operacji pozwala wykorzystać sytuację, gdy zwierzę jest w znieczuleniu, aby zidentyfikować i zaradzić niektórym chorobom, które mogą się w przyszłości rozwinąć, np. prześwietlenie stawów lub usunięcie przetrwałego zęba.
Charakterystyczne cechy fizjologiczne
- Psy tej rasy późno dojrzewają.
Nadwrażliwość na leki
Brak danych.
Choroby dziedziczne
Dysplazja stawów biodrowych DSB: dziedziczna, wielogenowa choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowych, której może towarzyszyć stan zapalny. Orthopedic Foundation for Animals (OFA) szacuje, iż 26,3% psów tej rasy jest dotknięte dysplazją.
Dysplazja stawów łokciowych: wielogenowe, dziedziczne schorzenie, dotyczące stawów łokciowych. Towarzyszący mu stan zapalny może prowadzić do zwyrodnienia tych stawów. OFA szacuje, iż 15% psów tej rasy jest dotknięte chorobą.
Zwichnięcie rzepki: wielogenowa, dziedziczna, wrodzona wiotkość więzadeł rzepki, prowadząca do jej zwichnięcia, kulawizny, a w dalszej kolejności zwyrodnienia stawu. Jeśli pojawią się objawy kliniczne, wykonuje się zbieg chirurgiczny. Według OFA nieprawidłowość ta występuje u 2,6% psów tej rasy.
Predyspozycje do chorób
Dotyczące jamy ustnej i zębów
Kamień nazębny: choroby zębów to najczęstszy, chroniczny problem u zwierząt domowych, dotykający 80% wszystkich psów powyżej drugiego roku życia.
Dotyczące narządów zmysłów: wzrok
Niewiele rzeczy ma tak dramatyczny wpływ na jakość życia Twojego psa, jak prawidłowe funkcjonowanie jego oczu.
Dysplazja siatkówki: to schorzenie spowodowane nieprawidłowym rozwojem i różnicowaniem siatkówki w okresie płodowym i okołourodzeniowym. Charakteryzuje się obecnością fałdów i struktur rozetopodobnych utworzonych z komórek nerwowych siatkówki. Ogniska fałdów siatkówki mogą być pojedyncze lub wielokrotne. W przypadku szczeniąt, stan ten może częściowo lub całkowicie ustąpić wraz z dojrzewaniem. Powiązanie genetyczne między fałdami a cięższymi postaciami dysplazji siatkówki jest nieustalone. U bloodhoundów najczęściej występuje ogniskowa, geograficzna i całkowita dysplazja siatkówki wraz z jej odklejeniem. Według CERF w trakcie badań prowadzonych przez okulistów weterynaryjnych w latach 2018-2022 przypadłość tę zdiagnozowano u 5,5% bloodhoundów.
Ektropium: wywinięcie brzegów powiek na zewnątrz, często z wytworzeniem kieszonki przy przyśrodkowym kącie oka. Może sprzyjać wtórnym zapaleniom spojówek. Ektropium bywa następstwem zbyt dużej szpary powiekowej. Według Canine Eye Registration Foundation (CERF) wada dotyczyła 12,1% bloodhoundów, przebadanych w latach 2018-2022. Dorn szacuje, że prawdopodobieństwo wystąpienia wady u bloodhoundów jest 7,97 razy większe niż u innych ras.
Entropium: to wada, która polega na „wwijaniu się” jednej lub obu powiek do wnętrza oka, co prowadzi do podrażnienia rogówki. Przyczyną tej wady mogą być różnorodne czynniki genetyczne związane z budową czaszki, ilością i elastycznością skóry, kształtem powiek oraz innymi cechami anatomicznymi. Zawinięcie się brzegu powieki w kierunku oka powoduje ciągłe tarcie, co może prowadzić do uszkodzenia rogówki i jej owrzodzenia. Według Dorna prawdopodobieństwo wystąpienia entropium u bloodhoundów jest 7,97 razy większe niż u innych ras. W latach 2018-2022 entropium zdiagnozowano u 8,8% bloodhoundów (wg danych CERF).
Przetrwała błona źreniczna: wada wrodzona, w której w dotkniętym oku znajdują się przetrwałe elementy płodowej błony źrenicznej, które nie ulegają normalnej regresji do 3. miesiąca życia. Pasma te mogą łączyć tęczówkę z tęczówką, tęczówkę z rogówką, tęczówkę z soczewką lub tworzyć skupiska w komorze przedniej. Według danych CERF w trakcie badań prowadzonych przez okulistów weterynaryjnych w latach 2018-2022 przypadłość tę zdiagnozowano u 8,8% psów tej rasy.
Przewlekłe powierzchowne zapalenie rogówki/łuszczka: to przewlekła choroba zapalna oczu, która prowadzi do degeneracji rogówki i w konsekwencji do zaburzeń widzenia. Choroba ta występuje głównie u psów w wieku od 2 do 5 lat. Łuszczka jest spowodowana stanem zapalnym zlokalizowanym w przedniej części rogówki. W wyniku tego procesu na powierzchni rogówki pojawiają się nieprawidłowe naczynia krwionośne i pigmentacja, co zaburza jej przejrzystość. Zmiany te mogą stopniowo prowadzić do pogorszenia widzenia, a w skrajnych przypadkach nawet do utraty wzroku. Leczenie obejmuje miejscowe podawanie do oczu preparatów nawilżających oraz przeciwzapalnych. Według danych CERF w trakcie badań prowadzonych przez okulistów weterynaryjnych w latach 1997-2017 przypadłość tę zdiagnozowano u 1,3% bloodhoundów, a w latach 2018-2022 nie stwierdzono żadnego takiego przypadku.
Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki: to schorzenie okulistyczne, polegające na przemieszczeniu i uwypukleniu gruczołu trzeciej powieki, który znajduje się w wewnętrznym kąciku oka. Gruczoł ten pełni kluczową rolę w produkcji łez i ochronie powierzchni oka, a jego nieprawidłowe położenie może prowadzić do stanu zapalnego, suchości oka oraz zwiększonego ryzyka infekcji. Objawem wypadnięcia gruczołu jest charakterystyczny, czerwony, kulisty obrzęk, określany jako „wiśniowe oko” (cherry eye). Choć dokładna przyczyna schorzenia nie jest w pełni poznana, uważa się, że istnieje predyspozycja genetyczna do tego schorzenia, szczególnie u niektórych ras psów. Według danych CERF w trakcie badań prowadzonych przez okulistów weterynaryjnych w latach 1997-2017 przypadłość tę zdiagnozowano u 1,2% bloodhoundów, a w latach 2018-2022 nie stwierdzono żadnego takiego przypadku.
Zaćma: to schorzenie polegające na częściowym lub całkowitym zmętnieniu soczewki oka oraz jej torebki, co skutkuje zaburzeniem przepływu światła przez oko i prowadzi do pogorszenia widzenia. W przypadkach, gdy zaćma obejmuje całą soczewkę (rozproszona) lub dotyczy obu oczu, może prowadzić do całkowitej ślepoty. Zaćma może przybierać różne formy, obejmując cały obszar soczewki lub ograniczony jej fragment. Można założyć, że zaćma jest dziedziczna, z wyjątkiem przypadków, o których wiadomo, że są związane z urazem lub innymi określonymi przyczynami. U bloodhoundów najczęściej diagnozowana jest zaćma przednia korowa, rzadziej występują zaćma tylna, jądrowa oraz torebkowa. Według CERF w trakcie badań prowadzonych przez okulistów weterynaryjnych w latach 2018-2022 przypadłość tę zdiagnozowano u 14,3% bloodhoundów.
Dotyczące przewodu pokarmowego, wątroby i trzustki
Rozszerzenie i skręt żołądka: wielogenowa wada dziedziczna, zwykle występująca u psów z głębokimi klatkami piersiowymi. Choroba polega na nadmiernym wypełnieniu gazem żołądka, który może ulec skręceniu. Skręcenie odcina dopływ krwi do żołądka, a czasami do śledziony. Nieleczona choroba szybko prowadzi do śmierci, czasami w ciągu zaledwie 30 minut. Chory pies może wymiotować lub próbować wymiotować, zachowywać się niespokojnie, mieć powiększony brzuch lub leżeć w pozycji do modlitwy (przednie łapy opuszczone, tylne do góry). Leczenie polega na próbie sondowania w celu upuszczenia gazu lub na operacyjnym odkręceniu żołądka. Czasem konieczne jest usunięcie śledzony. Niezbędne jest przyszycie żołądka, które zapobiegnie nawrotom. Glickman stwierdził chorobę u 8,7% bloodhoundów, a według Dorna prawdopodobieństwo wystąpienia tego zaburzenia u bloodhoundów jest 14,32 razy większe niż u innych ras.
Dotyczące serca i układu krążenia
Z danych OFA wynika, że 0,7% bloodhoundów cierpi na wrodzone wady serca, a u 4,2% psów tej rasy problemy kardiologiczne pojawiły się w wieku dorosłym.
Ubytek przegrody międzykomorowej: wrodzona nieprawidłowość, występująca pojedynczo lub jako element wady złożonej serca. Najczęściej występuje jeden ubytek położony w części błoniastej przegrody, który umożliwia przemieszczanie się krwi z komory lewej do prawej. Objawy kliniczne zależą o wielkości ubytku. Małe ubytki mogą nie dawać żadnych objawów, a duże wywołują objawy niewydolności serca: brak apetytu, nietolerancję wysiłkową, przyspieszenie oddechów i śmierć. Rozpoznanie przy przebiegu bezobjawowym jest często przypadkowe, podczas badania klinicznego i osłuchiwania (szmer skurczowy w okolicy podstawy serca). Poza tym przydatne jest badanie radiologiczne, elektrokardiograficzne i echokardiograficzne. Leczenie może być zachowawcze lub operacyjne. Prawdopodobieństwo wystąpienia tej nieprawidłowości u bloodhoundów jest 37 razy większe niż u innych ras. Psy z tą wadą powinny być eliminowane z hodowli.
Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne
Niedoczynność tarczycy: choroba, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów tarczycy. Objawy mogą obejmować suchość skóry i sierści, wypadanie włosów, podatność na inne choroby skóry, przyrost masy ciała, lękliwość, agresję lub inne zmiany w zachowaniu. U bloodhoundów dominuje dziedziczne zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym. Według OFA występuje u 5,1% przebadanych psów. W badaniach prowadzonych na Michigan State University obecność przeciwciał skierowanych przeciwko tarczycy wykazano u 7,7% bassetów (wartość średnia dla wszystkich ras wynosi 7,5%).
Zaburzenia neurologiczne
Mielopatia zwyrodnieniowa: to rzadka, postępująca choroba neurodegeneracyjna rdzenia kręgowego, która prowadzi do stopniowej utraty funkcji motorycznych. U chorych osobników obserwuje się początkowo nagłe porażenia górnego neuronu ruchowego, co objawia się paraparezą (niedowładem kończyn tylnych), a wraz z postępem choroby może dojść do tetraparezy (niedowładu czterech kończyn). Mimo że choroba wpływa na układ nerwowy, wyniki badań takich jak mielografia, MRI i analiza płynu mózgowo-rdzeniowego pozostają w normie, co może utrudniać jej wczesną diagnozę. Z tego powodu rozpoznanie często opiera się na badaniach sekcyjnych. Mielopatia zwyrodnieniowa u bloodhoundów jest związana z mutacją w genie SOD1A, który jest odpowiedzialny za wystąpienie tej choroby. Gen SOD1A jest autosomalny i recesywny, co oznacza, że choroba rozwija się tylko u psów, które są homozygotami względem tej mutacji (dziedziczą ją po obu rodzicach). Jednak tylko niewielki odsetek homozygot rozwija pełnoobjawową postać choroby. Istnieje test genetyczny umożliwiający wykrycie psów predysponowanych do tej choroby, co pozwala na selekcję hodowlaną i ograniczenie ryzyka jej wystąpienia w kolejnych pokoleniach.
Choroba ma charakter postępujący, a dostępne metody leczenia skupiają się głównie na łagodzeniu objawów i poprawie komfortu życia psa. Warto zaznaczyć, że mimo postępu choroby, wiele psów z DM utrzymuje dość wysoką jakość życia przez długi czas, pod warunkiem odpowiedniej opieki. OFA szacuje, iż gen warunkujący wrażliwość na DM występuje u 38,9% nosicieli, a u 5,6% homozygot występuje możliwość zachorowania.
Inne choroby
U bloodhoundów odnotowano także: brachygnatyzm, wnętrostwo, suche zapalenie spojówki i rogówki oraz zaniki mięśni kręgosłupa.
Fundacja Ochrony Zwierząt Vet-Alert zapewnia opiekę weterynaryjną potrzebującym zwierzętom.
Żywienie i pielęgnacja
Pielęgnacja
Pielęgnacja sierści: bloodhoundy mają krótką, przylegającą sierść, która nie jest kłopotliwa w pielęgnacji
- Czesanie: wymaga wyczesania jeden lub dwa razy w tygodniu, aby usunąć zanieczyszczenia i martwe włosy
- Kąpiele: powinny odbywać się w miarę potrzeb, zazwyczaj co kilka miesięcy, aby utrzymać ich sierść w dobrym stanie.
Pielęgnacja zębów: zęby należy szczotkować codziennie, aby zapobiec odkładaniu się kamienia nazębnego, paradontozie i nieświeżemu zapachowi z pyszczka.
Pielęgnacja oczu: można przemywać je letnią przegotowaną wodą lub specjalnym preparatem do przemywania oczu dla psów.
Pielęgnacja uszu: uszy wymagają zwiększonej uwagi. Długie i zwisające małżowiny sprzyjają stanom zapalnym. Od szczeniaka należy przyzwyczaić blodhounda do kontrolowania stanu uszu.
Pielęgnacja pazurów: należy regularnie, co 4-6 tygodni obcinać pazury specjalnymi nożycami do psich paznokci.
Żywienie
- Wymaga zbilansowanej, pełnoporcjowej karmy, która zaspokoi jego potrzeby i będzie dostosowana do wieku i trybu życia.
- Może mieć nadmierny apetyt, dlatego należy kontrolować ilość spożywanej karmy i wagę psa.
- Można stosować gotowe karmy komercyjne lub żywić go w sposób tradycyjny.
Dołącz do grupy świadomych opiekunów
Ciekawostki o rasie
- Bloodhoundy są uznawane za jedne z najlepszych psów tropiących na świecie. Ich węch jest tak precyzyjny, że potrafią śledzić zapachy sprzed kilku dni, a nawet tygodni. To sprawia, że są niezastąpione w pracy poszukiwawczo-ratunkowej i ściganiu przestępców.
- Bloodhoundy potrafią podążać za zapachem przez setki kilometrów. Jako jedne z nielicznych psów, ich tropy mają wartość dowodową w wielu krajach.
- Synonimy nazw rasy: pies św. Huberta, St. Hubert Hound, St. Hubert’s Hound, Chien de St. Hubert, Flemish hound.
- Rejestry: AKC, UKC, FCI, CKC, KCGB (Związek Kynologiczny Wielkiej Brytanii), ANKC (Australian National Kennel Club), NKC (National Kennel Club).
Bloodhound jaki jest i a co choruje, opracowane na podstawie:
- Ackerman L. The Genetic Connection: A Guide to Health Problems in Purebred Dogs. Second edition. AAHA Press; 2011.
- Bell JS, Cavanagh KE, Tilley LP, Smith FW. Veterinary medical guide to dog and cat breeds. Jackson, Wyoming. Teton New Media; 2012.
- Gough A, Thomas A. Breed Predispositions to Disease in Dogs and Cats. 2nd Edition. Wiley-Blackwell; 2010.
- Crook A, Dawson S, Cote E, MacDonald S, Berry J. Canine Inherited Disorders Database [Internet]. University of Prince Edward Island. 2011.
- Breed Specific Health Concerns [Internet]. American Kennel Club Canine Health Foundation, Inc. [cited 2013 Apr 11]. Available from: http:/www.akcchf.org/canine-health/breed-specific-concerns/
- Lowell Ackerman Pet-specific care for the veterinary team
- Wybrane wrodzone wady rozwojowe i choroby dziedziczne u psów i kotów pod redakcją prof. dr hab. Antoniego Schollenbergera
- Kompendium lekarza weterynarii i hodowcy. Psy Rasowe pod redakcją Michała Ceregrzyna
- https://ofa.org/chic-programs/browse-by-breed/
- https://www.acvo.org/
- https://www.americanbloodhoundclub.org/
- https://www.thebloodhoundclub.com/