Airedale teriery mogą cierpieć na choroby neurologiczne. Objawy problemów neurologicznych mogą obejmować drgawki, brak równowagi, drżenie, osłabienie lub nadmierny sen. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast zgłoś się do lekarza weterynarii.

• Abiotrofia móżdżku: wrodzony niedorozwój móżdżku, o najprawdopodobniej autosomalnie recesywnym sposobie dziedziczenia. Objawy zwykle pojawiają się we wczesnym okresie życia psa, chore zwierzęta mają zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności w poruszaniu się i hipermetrię.  Ataksja to zaburzenie koordynacji ruchowej, które objawia się trudnościami w utrzymaniu równowagi, chwiejnością chodu i problemami z precyzyjnym wykonywaniem ruchów. Hypermetria to nadmierne unoszenie kończyn podczas chodu. Objawy na ogół rozwijają się wolno, jednak w pewnych przypadkach mogą wystąpić nagle, utrudniają wtedy chód i pies często się potyka. Podczas badania anatomopatologicznego stwierdza rozległą utratę warstwy komórek ziarnistych móżdżku, z jednoczesnym względnym oszczędzeniem komórek Purkiniego, które są odpowiedzialne za przekazywanie sygnałów nerwowych. Utrata komórek ziarnistych prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu móżdżku, co skutkuje problemami z koordynacją i równowagą.

• Padaczka idiopatyczna: to poważne schorzenie neurologiczne o dziedzicznym charakterze. Choroba dziedziczy się w sposób recesywny, co oznacza, że aby się ujawniła, pies musi odziedziczyć wadliwy gen od obojga rodziców. U obciążonych osobników napady zaczynają się w wieku od sześciu miesięcy do trzech lat. Zwykle są to uogólnione drgawki toniczno-kloniczne najczęściej pojawiające się gdy zwierzę śpi lub odpoczywa. Początkowo napady są rzadkie (co 4-6 tygodni), nieleczone nasilają się i mogą występować nawet kilka razy dziennie. U border collie obserwuje się bardzo ciężki przebieg tej choroby. Psy, które zachorowały w wieku poniżej 2 lat, na ogół szybko umierają. Border collie wykazują dużą oporność na leki przeciwdrgawkowe – aż 71% psów z padaczką nie reaguje na nie w wystarczającym stopniu. W rezultacie leczenie często wymaga jednoczesnego stosowania kilku różnych leków, co jednak nie zawsze przynosi oczekiwane efekty. Statystyki potwierdzają, że border collie są znacznie bardziej narażone na rozwój padaczki w porównaniu z innymi rasami psów. 

• Zapaść powysiłkowa: zaburzenie neurologiczne występujące u niektórych border collie podczas intensywnego wysiłku fizycznego lub krótko po jego zakończeniu. Mimo że nazwa sugeruje „zapaść”, w rzeczywistości rzadko dochodzi do faktycznego upadku psa. Typowe objawy to chwiejny krok, niepewność w poruszaniu się, szuranie łapami po ziemi (z powodu podwijania się palców) oraz dezorientacja i oszołomienie. Psy mogą wyglądać, jakby wędrowały bez celu, a ich ruchy stają się niezborne. Epizody są zazwyczaj krótkie, trwają od 20 do 30 minut, po czym pies wraca do pełnej sprawności. Epizody mogą rozpocząć się zarówno podczas wysiłku, jak i do około 10 minut po jego zakończeniu.  Obecne badania sugerują, że BCC jest zaburzeniem o charakterze epizodycznym, dotyczącym rozproszonych lub wieloogniskowych dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego. Analizy genealogiczne wskazują, że choroba ma podłoże dziedziczne, choć dokładny sposób dziedziczenia nie został jeszcze określony.